W tej witrynie stosujemy pliki cookies. Standardowe ustawienia przeglądarki internetowej zezwalają na zapisywanie ich na urządzeniu końcowym Użytkownika. Kontynuowanie przeglądania serwisu bez zmiany ustawień traktujemy jako zgodę na użycie plików cookies. Więcej w Polityce Cookies.
Ukryj komunikat


„Hawaje, czyli przygody siostry Jane” – recenzja spektaklu

Opublikowano: 2017-10-24
Recenzja spektaklu „Hawaje, czyli przygody siostry Jane”.
A gdyby tak rzucić wszystko i polecieć na Hawaje? Z Teatrem Capitol jest to możliwe.

„Hawaje, czyli przygody siostry Jane” w reżyserii Marcina Sławińskiego jest doskonałą propozycją Teatru Capitol na niebanalne spędzenie długich, jesiennych wieczorów. To zabawna komedia pełna omyłek, chaosu i zaskakujących zwrotów akcji nie tylko dla miłośników… dalekich podróży.

Szalona i ekscentryczna autorka harlequinów Vivien (Daria Widawska), desperacko pragnie przeżyć swój pierwszy raz… Wydawać by się mogło, że plan jest bliski realizacji a weekend z niedawno poznanym Edgarem (Piotr Nowak) zapowiada się obiecująco, gdyby nie… Doris (Agnieszka Warchulska) – żona niedoszłego kochanka, która przyłapała parę! Nieudane plany romansowe to jednak nie jedyny problem Vivien. Pisarka bowiem musi napisać nową książkę, wydawnictwo coraz bardziej się niecierpliwi, czas ucieka, a natchnienia brak. Wydarzenia nabierają tempa i sprawy jeszcze bardziej się komplikują, gdy do domu Edgara i Doris zaczyna przybywać coraz więcej nieproszonych gości, którzy jak się później okaże nie do końca są przypadkowi! Sprytna pisarka w zaistniałej sytuacji dostrzega jednak pewną korzyść, a w jej głowie powstaje iście szatański plan – nadciągająca awantura „małżeńska” może stać się inspiracją do jej nowej powieści!

O tym, że Daria Widawska jest świetną aktorką, wiedziałam od dawna. Jednak w roli szalonej Vivien wypadła znakomicie. Autentyczna i żywiołowa, „odrobinę” szalona biegała po scenie niczym w transie, trzaskała drzwiami, a niekiedy jej słowotok przyprawiał o  zawrót głowy - po prostu nie dało się nie polubić jej postaci. Uzbrojona w dyktafon, nagrywała i komentowała wszystkie wydarzenia na bieżąco, a wszyscy wkoło zostają bohaterami gorącego romansu, który rozgrywa się w pięknej scenerii Hawajów.

Co prawda fabuła spektaklu nie jest jakaś innowacyjna i skomplikowana, ale czasem pojawiają się zaskakujące momenty. Dopełnieniem efektu i klimatu, który wykreowali twórcy, jest kolorowa scenografia, która co prawda nie zmieniała się w trakcie przedstawienia, ale doskonale odzwierciedliła jego treść. A dzięki muzyce i niesamowitej grze świateł, faktycznie można było poczuć egzotyczny klimat Hawajów. Jeśli chcecie wybrać się na to przedstawienie z przyjacielem, który nie mówi po polsku, to jak najbardziej możecie iść na „Hawaje”, gdyż spektakl grany jest z angielskimi napisami.

Cieszę się, że za sprawą spektaklu „Hawaje, czyli przygody siostry Jane” chociaż na chwilę mogłam przenieść się w zupełnie inny klimat w ten chłodny, październikowy wieczór. Niespodziewane i niekontrolowane wybuchy śmiechu gwarantowane!

Klaudia Kwiatkowska
(klaudia.kwiatkowska@dlalejdis.pl)

„Hawaje, czyli przygody siostry Jane”, Teatr Capitol w Warszawie, reż. Marcin Sławiński




Społeczność
Reklama