W tej witrynie stosujemy pliki cookies. Standardowe ustawienia przeglądarki internetowej zezwalają na zapisywanie ich na urządzeniu końcowym Użytkownika. Kontynuowanie przeglądania serwisu bez zmiany ustawień traktujemy jako zgodę na użycie plików cookies. Więcej w Polityce Cookies.
Ukryj komunikat


Historia kalifornijskich pistacji

Opublikowano: 2011-01-06
Historia kalifornijskich pistacji.




Legenda głosi, że Królowa Saby tak uwielbiała pistacje, że zażądała, aby wszystkie pistacje zebrane w jej królestwie, były przeznaczone wyłącznie dla niej. Nabuchodonozor, antyczny król Babilonu, posiadał drzewa pistacjowe, które posadzono w jego bajecznych, wiszących ogrodach. W pierwszym wieku naszej ery, cesarz Witeliusz sprowadził swoje ulubione orzechy do Rzymu.

Wyjątkowe wartości odżywcze oraz długi okres przechowywania sprawiły, że pistacje stały się niezastąpionym elementem diety podróżników i handlarzy. Podobnie jak migdały, pistacje często były przewożone przez podróżników, którzy przemierzali Jedwabny Szlak, łączący Chiny z Zachodem.

Pistacje w USA
Pierwotnie sprowadzone w latach 1880-tych dla Amerykanów pochodzących z Bliskiego Wschodu, po raz pierwszy pistacje jako przekąska zostały zaprezentowane szerokiemu gronu Amerykanów dopiero 50 lat później. Początkowo, pistacje były dostępne za pośrednictwem automatów do sprzedaży i zazwyczaj farbowano je na czerwono by zakryć niedoskonałości oraz przyciągnąć wzrok potencjalnych kupujących.

We wczesnych latach 30-tych XX wieku, drzewa pistacjowe były eksperymentalnie sadzone w Kalifornii. Po 10 latach intensywnych badań, powstała odmiana zwana Kerman, od nazwy miasta na Bliskim Wschodzie, skąd pochodziła. Do lat 60-tych, komercyjna uprawa pistacji rozwinęła się i rozprzestrzeniła na obszarze Central Valley w Kalifornii. Obecnie, Kalifornia jest drugim co do wielkości światowym producentem pistacji, szczycącym się ponad 200 000 akrami sadów pistacjowych i produkującym ponad 181 mln kilogramów pistacji rocznie (98% krajowej produkcji).

Produkcja pistacji wzrastała gwałtownie, z ponad 2 mln kilogramów w 1977 roku do ponad 161 mln kilogramów w 2009 roku o wartości plonów szacowanej na ponad 1miliard dolarów. Gwałtowny rozwój przemysłu w USA spowodował, że kraj ten stał się drugim co do wielkości producentem, po Iranie, ale przed Turcją, Syrią i Chinami.

Uprawa pistacji
Pistacje rosną w kiściach przypominających winogrona i podobnie jak migdały, otoczone są przez mięsistą łuskę. Dojrzewają późnym latem i wczesną wiosną, wtedy ich łupiny stają się różowawe a wewnętrzna łuska dzieli się naturalnie wzdłuż orzecha. Łuska, która stanowi ochronę dla orzecha, na tym etapie pozosaje zamknięta. W miarę jak orzech pistacji dojrzewa, łuska oddziela się od łupiny i może zostać z łatwością usunięta.

Sady pistacjowe mogą z powodzeniem dostarczać orzechów przez kolejne stulecia, dzięki tzw. alternatywnym cyklom. Drzewo owocuje co dwa lata - po obfitych plonach następują plony mało obfite. W przeciwieństwie do migdałów, pistacje produkują męskie i żeńskie kwiaty na oddzielnych drzewach. Dlatego też, aby doszło do zapylenia, wymagana jest obecność zarówno drzew męskich jak i żeńskich. Drzewa zapylane są następnie przez wiatr, a nie tradycyjnie, przez pszczoły.
W produkcji pistacji ważną rolę odgrywa klimat. Warunkiem uzyskania dobrych zbiorów jest 1000 godzin wegetacji drzewa w okresie zimy, w temperaturze około 7 stopni Celsjusza lub niższej.

W USA większość pistacji zbierana jest we wrześniu. W czasie zbiorów, mechaniczne wstrząsarki potrząsają drzewami, strącając pistacje na specjalną ramę, z której są one zbierane do pojemników i niezwłocznie przewożone do przetwórni - w ciągu kilku godzin od chwili, kiedy spadną z drzewa. Szybkie przetworzenie jest niezwykle istotne, ponieważ nawet kilkugodzinne opóźnienie może obniżyć jakość delikatnego produktu.

Pistacje – wyjątkowa przekąska
W USA większość pistacji kupuje się w łupinach i spożywa w postaci przekąski. Spożycie tych orzechów wzrasta gwałtownie w tym kraju - około 46% rocznie w ciągu ostatnich 15 lat. Wynika to głównie z faktu, że konsumenci coraz częściej doceniają prozdrowotne właściwości pistacji. Orzechy te stanowią doskonałe źródło witaminy B6, manganu, miedzi, a także tiaminy, fosfory, protein i błonnika. Ponadto, badania naukowe potwierdziły pozytywny wpływ pistacji na zdrowie człowieka.

Przechowywanie pistacji
Ponieważ pistacje łatwo absorbują wilgoć z powietrza, bardzo ważne jest ich prawidłowo przechowywane aby zachować ich świeżość - w opakowaniu nieprzepuszczającym powietrze, w lodówce lub zamrażarce. Pistacje w łupinach pozostają świeże przez około rok od daty produkcji, podczas gdy pistacje bez łupinek najlepiej jest spożywać w ciągu 4 miesięcy. Podczas rozmrażania pistacji po wyjęciu z zamrażalnika, należy umieścić je w plastikowej torby, co pozwoli zapobiec skropleniu się wody.



Polecane
Społeczność
NK