„Milczący przewodnicy” – recenzja

Opublikowano: 2020-02-14
Recenzja książki „Milczący przewodnicy”.
„Milczący przewodnicy” to kolejna książka znanego amerykańskiego psychiatry specjalizującego się m.in. w dziedzinie funkcjonowania ludzkiego mózgu.

Jest ona niejako kontynuacją bestsellera znanego u nas pod tytułem „Paradoks Szympansa”.

U podwalin obydwu książek leży teoria profesora Petersa, która w szczególny sposób tłumaczy jak działa człowiek i jego umysł. Według autora na naszą osobowość, strukturę jaką jeteśmy i tworzymy, wpływają trzy części mózgu. Przyjmując jego nazewnictwo można powiedzieć, że „Ja” to Człowiek, Szympans i Komputer. Do otaczającej rzeczywistości Człowiek ma podejście kognitywne. Oznacza to, że myśli racjonalnie, stara się zrozumieć, co się dzieje w danym momencie i jak ma postąpić. Wykazuje również wszystkie funkcje wykonawcze, organizacyjne itd. Szympans to część mózgu, której działanie rozpatrywane jest zawsze z punktu emocji. Na nich opiera się każda podejmowana decyzja i reakcja, często impulsywna. I choć wielokrotnie jest to cenna wskazówka, są także momenty gdy Szympans przejmuje kontrolę i mówiąc trywialnie - rozwala cały system. Komputer natomiast to bank pamięci, w którym gromadzimy nasze dotychczasowe doświadczenia i wzorce. Ta część mózgu doradza zarówno Człowiekowi jak i Szympansowi. Co ciekawe możemy także wpisać do Komputera nowe schematy zachowań i reakcji. Nieraz także ta część mózgu przejmuje dowodzenie nad Człowiekiem. Wtedy zwykle mamy szansę na Autopilota (dobry nawyk) lub Gremlina (szkodliwy dla nas). Wszystkie części są więc powiązane ze sobą przez całe życie. Początkowo może wydawać się to skomplikowane, ale jednocześnie łatwe do wytłumaczenia, jeśli się nad tym zastanowić. Każdy z nas pamięta sytuacje, w których to emocje przejęły kontrolę lub gdy mimo trudnych czy niezwykłych warunków, robiliśmy coś „na pamięć”, bo tego wymagała od nas sytuacja. Pozytywne jest też to, że jako dorośli mamy świadomość, że różne swoje nawyki czy niesłużące nam przekonania, możemy po prostu zmienić czyli na nowo wpisać do Komputera.

„Milczący przewodnicy”  kontynuują zatem zawartość największego hitu profesora Petersa. W tym przypadku jednak jej głównym celem jest wsparcie rodziców oraz nauczycieli i wychowawców dzieci i młodzieży w procesie dorastania i kształtowania osobowości podopiecznych. Teoria autora książki pokrywa się z głównymi założeniami psychologii, które mówią m.in. o tym, że osobowość kształtuje się do wieku trzech (góra pięciu) lat. Peters pisze o tym, że do trzeciego roku życia w naszym mózgu dominuje Szympans. Z czasem dopiero rozwija się Człowiek i Komputer, gromadzący doświadczenia. Dlatego właśnie dzieci reagują bardzo emocjonalnie na wszystko. Jednocześnie brak pamięci o źródłach (czyli kontekstach, skojrzaniach itd.) istniejących zapisów w Komputerze, może powodować konflikty w prawidłowym reagowaniu na różne sytuacje. Temat jest oczywiście o wiele bardziej rozległy. Autor czerpie licznie ze swojego doświadczenia oraz ze współpracy z dziećmi i młodzieżą. Z całą pewnością każdy poszukujący rodzic czy opiekun, odnajdzie cenne wskazówki. Ponad to, ma także wielką szansę nauczyć się czegoś o sobie. Polecam!

Agnieszka Pater
(agnieszka.pater@dlalejdis.pl)

Steve Peters, „Milczący przewodnicy”, Zysk i S-ka, 2019.




Społeczność
Reklama


 
W tej witrynie stosujemy pliki cookies. Standardowe ustawienia przeglądarki internetowej zezwalają na zapisywanie ich na urządzeniu końcowym Użytkownika. Kontynuowanie przeglądania serwisu bez zmiany ustawień traktujemy jako zgodę na użycie plików cookies. Więcej w Polityce Cookies. Ukryj komunikat