W tej witrynie stosujemy pliki cookies. Standardowe ustawienia przeglądarki internetowej zezwalają na zapisywanie ich na urządzeniu końcowym Użytkownika. Kontynuowanie przeglądania serwisu bez zmiany ustawień traktujemy jako zgodę na użycie plików cookies. Więcej w Polityce Cookies.
Ukryj komunikat


Nietrzymanie moczu – co robić?

Opublikowano: 2011-08-30
Problem z nietrzymaniem moczu.
Nietrzymanie moczu (określane w skrócie NTM) to problem dotyczący zarówno kobiet, jak i mężczyzn.

Powody u obydwu płci są różne, a problem urasta do rangi problemu społecznego. Obecnie dotyka ok. 10 procent populacji europejskiej. W Polsce z problemem NTM zmaga się ponad 3 miliony pacjentów.

Nietrzymanie moczu może mieć różne podłoża i dotyczyć osób w każdym wieku, jednak nasila się z upływem lat. Po 65. roku życia cierpi na nie już niemal co czwarta osoba, po 80. roku życia – nawet 80 procent. Wiele z nich nie szuka pomocy lekarskiej, uznając dolegliwość za wstydliwy, krępujący problem i licząc na to, że ustąpi sam lub godząc się z faktem, że przykra dolegliwość stanie się nieodłączną częścią życia. Wiąże się to z cierpieniem i pogorszeniem jakości życia chorego. Dodatkowo obawa przed odkryciem tajemnicy przez innych pociąga za sobą zmianę stylu życia, pogorszenie życia towarzyskiego, a także obniżenie się poczucia własnej wartości i w konsekwencji depresję.

Powodów nietrzymania moczu może być wiele, a same dolegliwości dzieli się na około sześć grup. Dolegliwość może być związana z osłabieniem mięśni dna miednicy u kobiet lub zawężeniem cewki moczowej u mężczyzn w wyniku przerostu prostaty, ale także może mieć podłoże nerwowe lub być skutkiem wadliwego wrodzonego połączenia przewodów moczowych. Wśród najczęściej występujących wyróżnia się: wysiłkowe NTM, nietrzymanie moczu z parcia, czy mieszane NTM. Nietrzymanie moczu może występować także w różnym nasileniu - małym, średnim lub dużym, przebiegać bezobjawowo lub z ostrym bólem i innymi dolegliwościami. Niezwykle ważne jest więc odpowiednie rozpoznanie przyczyny problemu przez lekarza oraz zlecenie szeregu badań (urologicznych, ginekologicznych, posiewowych, hormonalnych, USG układu moczowego lub narządów rodnych). Po postawieniu diagnozy można rozpocząć leczenie – inwazyjne (operacyjne) lub zachowawcze (farmakoterapia, profilaktyka, fizykoterapia). Lekarze zalecają także rehabilitację, która obejmuje ćwiczenia wzmacniające mięśnie krocza, zmianę nawyków oraz diety.

Nietrzymanie moczu, bez względu na podłoże, jest dolegliwością poważną i może być uporczywe. Może wiązać się jedynie z dyskomfortem, ale może też przebiegać progresywnie, postępując aż do momentu, kiedy pomoc lekarska będzie koniecznością. Należy pamiętać, że pomoc będzie tym skuteczniejsza, im wcześniej zostanie udzielona. Odwlekanie w czasie może spowodować więcej szkody niż pożytku. Spóźnienie może wyeliminować mniej inwazyjne metody leczenia, które w efekcie wieloletniego zaniedbania mogą stać się nieskuteczne.

Agnieszka Bukowczan-Rzeszut
(agnieszka.bukowczan@dlalejdis.pl)




Polecane
Społeczność
NK