W tej witrynie stosujemy pliki cookies. Standardowe ustawienia przeglądarki internetowej zezwalają na zapisywanie ich na urządzeniu końcowym Użytkownika. Kontynuowanie przeglądania serwisu bez zmiany ustawień traktujemy jako zgodę na użycie plików cookies. Więcej w Polityce Cookies.
Ukryj komunikat


Palcem po tanecznej mapie świata – Kizomba

Opublikowano: 2015-11-08
Przegląd stylów tańca - kizomba.
Taniec nie tylko wyraża emocje i opowiada różne historie, ale przede wszystkim wabi i kusi. Niekiedy nawet uznawany jest za sztukę.

W niektórych stylach tanecznych wymagana jest precyzja, technika i doskonałość, w innych zaś liczy się spontaniczności, improwizacja i tzw. flow. A jak to się robi tańcząc kizombę?

Miejsce pochodzenia: Angola

Historia: taniec powstał pod koniec lat 70-tych XX wieku. Jest mieszanką semby (odmiana samby) oraz karaibskiego zouk. Ten styl taneczny dominuje przede wszystkim w afrykańskich portugalskojęzycznych koloniach. Natomiast europejskie centrum kizomby to Lizbona i jej przedmieścia, gdzie znajdują się duże skupiska afrykańskich imigrantów.

Cechy charakterystyczne: niezwykle zmysłowy taniec, opierający się na bliskim kontakcie między partnerami i prowadzeniu przypominającym tango - ponieważ ma sztywną ramę oraz nieruchomy tors. Niewielka przestrzenność tańca pozwala, aby tancerze przez większość czasu się nie przemieszczali, a jeśli już to na niedużym obszarze i bardzo powoli. Istnieją różne odmiany kizomby, mające różny stopień napięcia seksualnego. Najczęściej tańczą go małżeństwa i osoby zakochane. Praktykowanie tego tańca może budzić sprzeciw i zgorszenie u wielu ludzi, zwłaszcza wśród osób starszych. Mimo wszystko jest to taniec, który ma określone zasady – prowadzenia, wykonywania kroków i figur, dzięki czemu można kontrolować stopień zbliżenia, w zależności od tego, z kim się tańczy i jak się chce tańczyć.

Odmiany:  kizomba standard, tarraxinha, tarraxa

Zobacz również:


Klaudia Kwiatkowska
(klaudia.kwiatkowska@dlalejdis.pl)

Fot. pixabay.com




Społeczność
Reklama