W tej witrynie stosujemy pliki cookies. Standardowe ustawienia przeglądarki internetowej zezwalają na zapisywanie ich na urządzeniu końcowym Użytkownika. Kontynuowanie przeglądania serwisu bez zmiany ustawień traktujemy jako zgodę na użycie plików cookies. Więcej w Polityce Cookies.
Ukryj komunikat


Wisława Szymborska - polska noblistka

Opublikowano: 2013-05-04
Sylwetka Wisławy Szymborskiej.
Wisława Szymborska pisała niezbyt skomplikowanie czy górnolotnie, ale za to niebywale mądrze i inteligentnie.

Pisać zaczęła jako dziecko, zarabiała nawet na tych swoich wierszykach. W czasie pracy na kolei, w czasie, gdy brała udział w Tajnych Kompletach, również pisywała. Po zakończeniu wojny została studentką polonistyki, a później socjologii. Niestety, nie udało jej się zdobyć dyplomu, przeważyły względy finansowe.

W roku 1996 Wisława Szymborska otrzymała Nagrodę Nobla, co było najważniejszym, ale na pewno nie jedynym wyróżnieniem dla talentu poetki. Jest uważana za jedną z największych poetek naszych czasów, szanowana i lubiana. Pisała niezbyt skomplikowanie czy górnolotnie, ale za to niebywale mądrze i inteligentnie. Dzięki temu doskonale trafia w gusta typowych czytelników, wszyscy mogą zrozumieć jej poezję i się z nią identyfikować. Posiadała jednak niebywale ważną cechę - potrafiła w prosty sposób pisać o sprawach ważnych, łączyć to, co istotne z tym co ludzkie, zwyczajne, życiowe. Uwielbiała ironizować, bawić się słowem, posługiwać się sprzecznościami w swoich utworach, do tego jej poezję  cechowało duże poczucie humoru.

Wisława Szymborska od zawsze była związana z Krakowem, chociaż urodziła się pod Poznaniem, w obecnym Kórniku. Była kobietą niesamowicie skromną, spokojną, zrównoważoną. Nie lubiła mówić o sobie, o prywatnych sprawach swoich czy kogokolwiek innego. Uważała, że ludziom należy pokazywać twarz pogodna, uśmiechniętą, zadowoloną, a smutki zostawiać w domu, na chwile zwątpienia i samotności. 

Nie lubiła mówić o poezji, uważała, że ją należy poczuć, zrozumieć, interpretować samodzielnie, myśląc przy tym, zastanawiać się nad jej sensem, głębią. Potrafiła pięknie pisać o miłości, o zwierzętach, szczególnym sentymentem darzyła małpy.

Pamiętamy ją z nieodłącznym papierosem, w którym być może nie rozstała się do samego końca. Była ceniona i przez ludzi zwyczajnych, prostych, jak również przez osoby popularne, sławne, takie, które coś w życiu osiągnęły. Zawsze była optymistycznie nastawiona do świata, doceniała jego walory. Uwielbiała Andrzeja Gołotę.

Zmarła 1 lutego 2012 roku, w wieku 89 lat. Odeszła we śnie, we własnym domu, w swoim łóżku, spokojnie. Pogrzeb był niezwykły, tak jak i życie Wisławy Szymborskiej nie było zwyczajne. Miał charakter świecki, zgodnie z życzeniem poetki. Została pochowana w rodzinnym grobowcu, w Krakowie.

Anna Grzyb
(anna.grzyb@dlalejdis.pl)

Fot. wikipedia/Chancellary of the President of Poland




Polecane
Społeczność
NK