Osteopatia - czym jest i jak pomaga

Opublikowano: 2020-10-13
Czym jest i jak pomaga osteopatia?
Terapia osteopatyczna to sposób na wykrywanie, leczenie i zapobieganie problemom zdrowotnym poprzez poruszanie, rozciąganie i masowanie mięśni i stawów pacjenta.

Osteopatia bazuje na regule mówiącej, że zdrowie człowieka zależy od dobrego, wspólnego funkcjonowania jego kości, mięśni, więzadeł i tkanki łącznej. Osteopaci wierzą, że ich kuracje pozwalają organizmowi na leczenie samego siebie. Używają różnych technik ale nie mają w swoim repertuarze lekarstw ani operacji chirurgicznych.

Osteopatia jest przede wszystkim systemem opieki medycznej który komplementuje inne sposoby leczenia. Jest ona odpowiednia dla prawie każdej osoby i może pozytywnie wpłynąć na leczenie i trzymanie w ryzach wielu różnych dolegliwości.

Osteopaci pracują przede wszystkim z układem nerwowo-mięśniowo-szkieletowym, skupiając się głównie na mięśniach i stawach oraz używając holistycznych i skupiających się na pacjencie metod.

Główną zasadą na której bazuje osteopatia jest koncept mówiący, że ciało jest zintegrowaną i niepodzielną całością, która posiada samoleczące mechanizmy, mogące być wykorzystane podczas manualnej terapii osteopatycznej. Żadna część ciała nie działa, ani nie może być rozważana w odosobnieniu. Ważne czynniki psychologiczne i społeczne także stanowią część procesu diagnozy pacjenta.

Ważne elementy diagnozy osteopatycznej to na przykład wysłuchanie historii pacjenta, zbadanie mięśni i stawów oraz obserwacja ruchu. Szeroki zakres łagodnych i nieinwazyjnych technik manualnych, takich jak masaż głębokiej tkanki, oraz artykulacja i manipulacja stawów są używane w ramach terapii. Większość ludzi, którzy szukają pomocy osteopaty potrzebuje pomocy z bólem pleców, szyi, ramion, lub inną dolegliwością związaną z mięśniami lub stawami. Niektórzy osteopaci kurują duży zakres problemów zdrowotnych, jak na przykład astma, problemy trawienne, czy ból menstrualny.

Osteopatia jest systemem diagnozy i kuracji wielu różnych dolegliwości. Koncentruje się ona na strukturze oraz funkcjonowaniu organizmu i bazuje na regule mówiącej, że zdrowie człowieka zależy od dobrego wspólnego funkcjonowania jego kości, mięśni, więzadeł i tkanki łącznej.

Osteopaci wierzą, że aby organizm działał dobrze, jego struktura także musi działać dobrze. Właśnie dlatego osteopaci pracują, aby przywrócić balans twojemu organizmowi, starając się unikać potrzeby operacji lub lekarstw. Osteopaci używają dotyku, fizycznej manipulacji, rozciągania i masażu, aby poprawić mobilność stawów, zmniejszyć przykurcz mięśni i poprawić dopływ krwi i unerwienie w tkankach, co wspomaga naturalne zdolności samoleczenia organizmu. Mogą oni także udzielić pomocy związanej z posturą i ćwiczeniami pomagającymi przy rekuperacji, dbaniem o zdrowie i zapobieganiem nawrotów symptomów.

Rodzaje osteopatii

osteopatia 3xzdrowie

Osteopatia czaszkowa

Czym jest osteopatia czaszkowa?

Osteopatia czaszkowa (zwana także terapią czaszkową lub terapią czaszkowo-krzyżową) jest jedną z osteopatycznych terapii manipulacyjnych. Stymuluje ona leczenie poprzez delikatny nacisk dłońmi, mający manipulować szkieletem i tkanką łączną, w szczególności czaszką i kością krzyżową (dużą, trójkątną kością leżącą u podstawy kręgosłupa). Osteopatia czaszkowa bazuje na kontrowersyjnej teorii głoszącej, że centralny system nerwowy, włącznie z mózgiem i rdzeniem kręgowym, wytwarzają subtelne rytmiczne pulsowanie, które jest niezwykle ważne dla zdrowia i może być wykryte oraz zmodyfikowane przez umiejętnego terapeutę.

Osteopatia strukturalna

Osteopatia strukturalna, która bazuje na specyficznych zasadach, rozpoznaje kluczowość współzależności między strukturami organizmu i jego funkcjonowaniem. Dysfunkcja stawu lub tkanki objawia się zwykle zmniejszoną mobilnością i napięciem oraz ingeruje w biomechanikę i ogólne funkcjonowanie tego rejonu. Skutkiem tego jest zwiększenie obciążenie nałożone na otaczające ten element struktury, które zostaną obarczone zadaniem kompensacji. Zwiększone obciążenie płynące ze zmiany w funkcjonowaniu, wraz z upływem czasu i przewlekłością zacznie powodować osłabianie struktur kompensujących. Na obraz przewracających się kostek domina proces ten zaczyna się od nowa w innym rejonie organizmu.

Osteopatia trzewna

Na osteopatię trzewną składają się techniki terapeutyczne, które naprawiają problemy związane z funkcjonowaniem organów wewnętrznych. Każdy organ wykonuje pewien ruch, który jest zależny lub niezależny od oddychania. Zaburzenia ich naturalnego rytmu doprowadzają do problemów w ich funkcjonowaniu, występowania bólu i powstawania chorób. Organy poruszają się relatywnie do siebie nawzajem. Dlatego też niewydolność w jednym z nich często wpływa na cały system. Zanim kuracja zostanie rozpoczęta, osteopata zbiera informacje o położeniu organów oraz poziomie ich mobilności i ocenia stan mięśni, tkanki i więzadeł. Na podstawie tych informacji stawia on diagnozę. Manualna kuracja osteopatyczna ma za zadanie przywrócenie normalnej pozycji organów i kości, wzmocnienie więzadeł oraz poprawienie cyrkulacji limfy, krwi i innych płynów. Rezultatem terapeutycznych efektów kuracji jest uaktywnienie funkcji samoleczenia organizmu i zatrzymanie rozwoju patologii.

HISTORIA OSTEOPATII

Nazwy osteopatia użył po raz pierwszy Andrew Taylor Still w 1874 roku. Pochodzi ona od greckich słów oznaczających kość (osteon) i cierpienie (pathos)

Andrew Taylor Still (1828-1917) urodził się w stanie Virginia. Był on synem lekarza i pastora kościoła Metodystów, który postanowił podążyć śladami swojego ojca. Po studiowaniu medycyny i nauce zawodu pod okiem swojego ojca wziął udział w amerykańskiej wojnie secesyjnej (1861-65) jako steward szpitalny (ówczesna ranga US Army oznaczająca dziś aptekarza). Jednakże jego autobiografia sugeruje, że po tym jak okazał swoje kompetencje i wiedzę medyczną spędził trochę czasu przeprowadzając operacje chirurgiczne.

Andrew Taylor Still wspomina także, iż we wczesnym dzieciństwie cierpiał na uporczywe bóle głowy i dał rady uzyskać trochę ulgi wieszając huśtawkę linową między dwoma drzewami i opierając na niej swoją szyję i głowę. Było to jedno z wielu jego doświadczeń, które później przyczyniły się do rozwoju osteopatii.

Doświadczenia związane z podstawowymi i niebezpiecznymi praktykami medycznymi jego czasów oraz utrata trzech dzieci z powodu zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych w 1864 roku doprowadziło Stilla do przekonania, że ówczesna medycyna jest nieefektywna oraz, że musi istnieć inna droga. Poświęcił on następne 30 lat swojego życia rozwojowi czegoś, co dziś znane jest jako osteopatia. Po wojnie secesyjnej Still stał się znany jako „Lightning Bonesetter” (Błyskawiczny nastawiacz kości) i jego reputacja jako osoby, która potrafi leczyć wiele dolegliwości, począwszy od dyzynterii, a skończywszy na zapaleniu nerwu kulszowego, zaczęła się rozprzestrzeniać.

Terapeutyczny system leczenia, który opracował bazował na kilku filozofiach leczenia znanych w tych czasach. Były to między innymi frenologia, mesmeryzm, magnetoterapia, nastawianie kości i medycyna konwencjonalna.

Artykuł powstał we współpracy z Centrum Medycznym 3xZdrowie oferującym terapię wykorzystującą unikalne połączenie wiedzy medycznej i wieloletniej praktyki z zakresu osteopatii, psychologii i dietetyki. Celem terapii 3xZdrowie jest jest poprawa i wzmocnienie fizyczne, mentalne i emocjonalne.




Społeczność
Reklama


 
W tej witrynie stosujemy pliki cookies. Standardowe ustawienia przeglądarki internetowej zezwalają na zapisywanie ich na urządzeniu końcowym Użytkownika. Kontynuowanie przeglądania serwisu bez zmiany ustawień traktujemy jako zgodę na użycie plików cookies. Więcej w Polityce Cookies. Ukryj komunikat