Zakochać się w Barcelonie cz. 1

Pozwala się w sobie zakochać od pierwszego wejrzenia oraz nie daje zapomnieć na bardzo długo. W moim przypadku dokładnie tak było. Jeżeli planujecie się tam wybrać, jedno jest pewne – nie będziecie narzekać na nudę. Barcelona dostarczy wam dużo kulinarnych, sportowych, muzycznych, kulturowych i wizualnych atrakcji.

Stolica Katalonii jest drugim co do wielkości miastem w Hiszpanii, liczy prawie 5 milionów mieszkańców. Obecnie Barcelona jest turystyczną, gospodarczą, targowo-wystawienniczą i kulturalno-sportową metropolią o znaczeniu  globalnym. Poza tym jest również ważnym węzłem komunikacyjnym z jednym z największych portów morskich w Europie, tym samym stanowi główny ośrodek handlowy. W 1992 roku Barcelona była organizatorem letnich Igrzysk Olimpijskich.

Historia miasta w pigułce
Barcelona została założona przez Fenicjan w czasach starożytnych.  Jako jedna z rzymskich kolonii stała się najważniejszą republiką kupiecką w obrębie basenu Morza Śródziemnego. Po upadku imperium Rzymskiego, przez krótki czas była stolica państwa Wizygotów. W VIII w. została podbita przez Maurów i przez ponad 100 lat była pod ich panowaniem. Dopiero w 801 r. Karol Wielki zdobył miasto i ustanowił je stolicą Monarchii Hiszpańskiej. W czasie wojny domowej w Hiszpanii w latach 30. XX w. miasto stało się areną walk. W 1937 r. doszło do starć pomiędzy anarchistami, a zwolennikami gen. Franco. Po wojnie domowej Barcelona stała się centrum oporu republikanów i świadomości narodowej Katalończyków.

Barcelona wg Gaudiego
Co najbardziej kojarzy się nam z Barceloną? Oczywiście Antonio Gaudi i jego słynna architektura. Jego budynki charakteryzują się niepowtarzalnym i secesyjnym stylem. Wyraźnie zaznaczone są linie płynne, organiczne formy oraz zdumiewające rozwiązania techniczne, które w tamtych czasach wydawały się niemożliwe do obliczenia, co więcej - do zbudowania.

• Park Guell – to jedno z najczęściej odwiedzanych miejsc zaprojektowanych przez Gaudiego. Park znajduje się na uboczu miasta, położony na zboczu wzgórza początkowo miał być osiedlem dla bogatych mieszkańców. Projekt nie został zrealizowany, dlatego został przekształcony na ogród miejski. Na jego terenie znajduje się słynna najdłuższa ławka świata. Cecha charakterystyczną parku jest wykorzystanie przez architekta specyficznej techniki mozaiki zwanej trencadis – czyli inaczej różnokolorowe kawałki potłuczonej ceramiki, które zostały użyte do dekoracji ławki, kolumn, rzeźb, a także dachów piernikowych chatek znajdujących się tuż przy wejściu do parku.
• Casa Battlo – kamienica jest jedną z najsłynniejszych dzieł Gaudiego. Miała  być inspirowana smokiem, który został unicestwiony przez świętego Jerzego, patrona Katalonii. Faktycznie na balkonach i kolumnach można dostrzec kości bestii, natomiast dachówka do złudzenia przypomina łuski, zaś w smukłej wieżyczce można zobaczyć odniesienia do lancy świętego Jerzego. Poza architekturą samego budynku, Gaudi zaprojektował również wnętrze i meble.
• Casa Mila – to kolejna popularna kamienica zbudowana przez Gaudiego. Budowla została ukończona w 1924 r. i od razu wzbudzała emocje pośród mieszkańców Barcelony. Były one głownie negatywne, a świadczy o tym przydomek, który funkcjonuje do dnia dzisiejszego – La Perdera, czyli Kamieniołom. Mimo niezbyt ciepłego przyjęcia, chcąc nie chcąc Casa Mila stała się symbolem miasta. Niestety od jakiegoś czasu budynek jest w renowacji i nie można oglądać jej interesującej architektury.
• Sagrada Familia – bez wątpienia jest to największe osiągnięcie i duma Gaudiego. Od ponad 130 lat nieprzerwanie jest w budowie. Gaudi poświęcił ostatnie lata swojego życia temu projektowi. Przed śmiercią zdążył wybudować tylko jedną z trzech fasad. Potem kontynuowano budowę według planów mistrza. Obecnie projekt realizowany jest na rekonstrukcji, ponieważ plany zaginęły podczas wojny domowej. Wyraźnie widać wpływ innych twórców, którzy podejmowali się ambitnego zadania kontynuacji prac nad sanktuarium. Wschodnia i zachodnia fasada znacznie się różni - ta pierwsza, Narodzenia Pańskiego została zaprojektowana przez samego Gaudiego i nosi znamiona jego niepowtarzalnego stylistyki. Fasada zachodnia, fasada Męki Pańskiej, zaprojektowana przez Josepa Marię Subirachsa, mimo że dalej pełna jest symboliki, jest dużo surowsza i oszczędniejsza w ornamentach. Wnętrze świątyni jest równie urzekające co zewnętrzna część budowli.

Co jeszcze warto zobaczyć w trakcie pobytu w Barcelonie?

• Las Ramblas – główny deptak w centrum Barcelony. To obowiązkowe miejsce, które każdy musi odwiedzić ze względu na niesamowity klimat. Jest popularny nie tylko wśród turystów, ale również pośród mieszkańców. Ta ponad kilometrowa ulica ciągnie się od dzielnicy Barri Gòtic, przez Plaça de Catalunya, zaś jej koniec znajduje się przy pomniku Krzysztofa Kolumba na nadbrzeżu. Zazwyczaj ulica pełna jest ulicznych przedstawień, straganów i kawiarenek na wolnym powietrzu. Las Ramblas kipi życiem przez całą dobę. Nazwa ulicy zarówno w języku hiszpańskim, jak i katalońskim znaczy przerywany przepływ wody.
• Pomnik Krzysztofa Kolumba - znajdujący się pomiędzy deptakiem Las Ramblas a Port Vell, zaś jego wysokość wynosi 60 metrów. Wyciągnięta ręka Kolumba miała wskazywać położenie Ameryki, jednak statua została ustawiona inaczej i w rzeczywistości nic nie wskazuje.
• Barri Gòtic – średniowieczna dzielnica Barcelony, centrum starego miasta. Powstanie większości budynków i ulic datuje się na czasy średniowiecza, jedna dzielnica jest dużo starsza, o czym świadczyć mogą znajdujące się tu zabytki z czasów rzymskich. W obrębie Barri Gòtic znajduje się również dzielnica żydowska El Call. Będąc w tej dzielnicy, szczególna uwagę warto zwrócić na:
  • Katedrę Świętej Eulalii – jest to jedna z najcenniejszych budowli architektury gotyckiej w Hiszpanii. Budowana w XIII - XV wieku na miejscu starszej świątyni wybudowanej przez Rzymian. Stanowi siedzibę archidiecezji barcelońskiej.
  • Bazylikę La Mercè – pierwszy kościół powstał w XIII wieku, jednak obecna bazylika jest znacznie młodsza. Została wybudowana w latach 1765-1775 według projektu Josepa Masa i Dordala. Od początku swojego istnienia była jednym z reprezentacyjnych kościołów Barcelony, wzniesionym według zaleceń kontrreformacji –miała być pełna przepychu, na planie krzyża łacińskiego. W trakcie wojny domowej w Hiszpanii została zniszczona, a następnie odbudowana.

Na dalszą część spaceru po Barcelonie zapraszam w drugiej części swojego artykułu.

Klaudia Kwiatkowska
(klaudia.kwiatkowska@dlalejdis.pl)

^{Fot. pixabay.com}