W tej witrynie stosujemy pliki cookies. Standardowe ustawienia przeglądarki internetowej zezwalają na zapisywanie ich na urządzeniu końcowym Użytkownika. Kontynuowanie przeglądania serwisu bez zmiany ustawień traktujemy jako zgodę na użycie plików cookies. Więcej w Polityce Cookies.
Ukryj komunikat

Strach zżerać duszę

Strach zżerać duszę w Teatrze Powszechnym w Warszawie.
na podstawie filmu Rainera Wernera Fassbindera

premiera: 9 grudnia 2017, Scena Mała
kolejne pokazy: 10, 19, 20 i 21 grudnia

reżyseria: Agnieszka Jakimiak
dramaturgia i scenografia: Mateusz Atman
przekład: Iwona Nowacka
choreografia: Agata Maszkiewicz
muzyka: Łukasz Jędrzejczak
kuratorka: Marta Keil
produkcja: Jakub Olszak
obsada: Karolina Adamczyk, Grzegorz Artman, Klara Bielawka, Julian Świeżewski
partnerzy: Fundacja Współpracy Polsko-Niemieckiej, Goethe-Institut w Warszawie

Rainer Werner Fassbinder nakręcił film o starszej sprzątaczce z Niemiec, która zakochuje się z wzajemnością
w Marokańczyku młodszym od niej o 30 lat. „Stara baba” i „arabski pies” - tak mówią o sobie główni bohaterowie. Wydaje się, że ich związek nie podoba się nikomu, wielu jednak czerpie z niego korzyści. „Strach zżerać duszę” z 1974 roku to opowieść o społeczeństwie, które boi się wszystkiego, co inne, ale ekonomiczna wola przetrwania każe mu zawłaszczać to, co obce i dopasowywać do własnych narracji.

Niektóre historie opowiada się trudniej niż inne, szczególnie we współczesnej Polsce. Nie każdą opowieść umiemy sobie wyobrazić i nie każdą możemy zrozumieć, zwłaszcza jeśli ma się rozgrywać w kraju monolitycznym pod względem narodowości i wyznania. Nie opowiemy miłosnej historii Emmi i Alego, ponieważ historia o relacji silniejszej niż społeczny terror nie jest naszą historią. W latach siedemdziesiątych film Fassbindera pozwalał zrozumieć niemiecką rzeczywistość gospodarczą, społeczną i ekonomiczną. W XXI wieku w Polsce „Strach zżerać duszę” pokazuje, dlaczego nie możemy i nie chcemy pojąć naszej rzeczywistości.

Nasza historia to historia o społeczeństwie, które panicznie boi się dostrzec, że w jego ramach nie wszyscy podlegają tym samym prawom i regułom. Nasza historia opowiada o plotkach, pomówieniach, pochopnych oskarżeniach i fałszywych wspólnotach. To opowieść o fantazmatach i wyobrażeniach władających społeczną rzeczywistością, w której - jak głosi motto filmu Fassbindera – „szczęście nie zawsze jest radosne”.

Premierze spektaklu towarzyszyć będzie debata na temat lęków społecznych, które tak przenikliwie portretował R. W. Fassbinder i które dzisiaj okazują się jeszcze silniejsze.

Spektakl jest realizowany w ramach projektu „Czwarta Generacja”, którego kuratorkami są Agnieszka Jakimiak, Marta Keil i Iwona Nowacka. Projekt realizowany jest dzięki wsparciu Fundacji Współpracy Polsko-Niemieckiej i Goethe-Institut w Warszawie.

partnerzy projektu: Schauspielhaus Bochum oraz Ringlokschuppen Ruhr w Mülheim
koordynacja projektu: Jakub Olszak

„Kogo oni się boją?”
– debata po spektaklu „Strach zżerać duszę” w reż. Agnieszki Jakimiak
10 grudnia 2017, godz. 20:00, spotkanie otwarte

Lęki, fobie i stereotypy w ostatnich latach podzieliły polskie społeczeństwo silniej niż kiedykolwiek wcześniej po 1989 roku. Coraz chętniej projektujemy je na mniej lub bardziej wyimaginowanych „obcych”: uchodźców (nawet, jeśli jest ich w Polsce bardzo niewielu), imigrantów, przyjezdnych, osoby jakkolwiek wyróżniające się na tle tego, co uznajemy za normatywne. Tylko kto tę normatywność definiuje? W czyim imieniu i w czyim interesie? I czy my sami jesteśmy od takich uprzedzeń wolni? Czy nie zbyt często i gładko przychodzi nam przerzucanie odpowiedzialności na „nich”, na tych, którzy nic nie rozumieją i z którymi nie chcemy mieć nic wspólnego? Kim są „oni”?

O społecznych lękach dzielących mieszkańców zarówno Polski, jak i Europy, porozmawiamy z Katarzyną Tubylewicz, pisarką i tłumaczką, autorką książki „Moraliści. Jak Szwedzi uczą się na błędach i inne historie”, Aliną Czyżewską, aktorką i aktywistką, Matthiasem Frensem, dyrektorem Ringlokschuppen Ruhr w Müllheim oraz Sashą Kölzowem, dramaturgiem Schauspielhaus w Bochum.

prowadzenie: Marta Keil (kuratorka i badaczka sztuk performatywnych)

Debata jest częścią projektu „Czwarta Generacja”, którego kuratorkami są Agnieszka Jakimiak, Marta Keil i Iwona Nowacka. Projekt realizowany jest dzięki wsparciu Fundacji Współpracy Polsko-Niemieckiej i Goethe-Institut w Warszawie. Partnerzy: Schauspielhaus Bochum oraz Ringlokschuppen Ruhr w Mülheim.

Społeczność
Reklama