„Nigdy dość. Mirakle” Andrzej Czcibor-Piotrowski

Dalszy ciąg głośnych powieści Rzeczy nienasycone (finał nagrody NIKE 2000) i Cud w Esfahanie.

Początek roku 1945, wojna dobiega końca. Andrzej wraz z grupą kilkunastu chłopców z Esfahanu przebywa drogę z Port Saidu do Edynburga. Celem podróży jest Anglia, ale tymczasem młodzieńców czeka kilkutygodniowy pobyt w Szkocji. W tamtejszej Szkole Morskiej i Szkole Podchorążych, wśród nowych kolegów, dwóch pielęgniarek i mądrego jezuity, Andrzej coraz lepiej poznaje siebie. Staje się bardziej dojrzały i świadomy, jednak dalej ulega żywiołowi fantazji i nienasyconemu, rozbuchanemu Erosowi. Niemal fizycznie doświadcza chłopięctwa i dziewczęcości. Przeszłość nieustannie powraca pod postacią matki, a przyszłość przepowiada baśniowa, tajemnicza Morag.

W przededniu swoich szesnastych urodzin bohater przeżywa wielkie wtajemniczenie, a wkrótce potem płynie do Polski. Wraca do domu, do ojca, do rodziny. Kończy się przymusowe wygnanie. To powrót do „normalności”.

Nigdy dość to zwieńczenie jednego z najbardziej niezwykłych cyklów powieściowych w polskiej literaturze.

Z recenzji poprzednich części cyklu:
Niezwykłe połączenie piekła wojny i raju odkrywanego (od dziewiątego roku życia!) seksu, w którym zgorszeni recenzenci chcieli zazwyczaj widzieć fantazje, sposoby oswajania wojennego koszmaru.
Michał Cichy, „Gazeta Wyborcza”

Jeżeli rzeczywiście klasę pisarza można poznać po jakości opisywanych przezeń scen erotycznych, to Czcibor-Piotrowski to ekstraklasa.
Wojciech Woźniak, „Rzeczpospolita"

Andrzej Czcibor-Piotrowski dał popis stylu i wyobraźni.
Dariusz Nowacki, „Gazeta Wyborcza”

Andrzej Czcibor-Piotrowski (ur. 1931) – poeta, prozaik, tłumacz literatury czeskiej, słowackiej, bułgarskiej, rosyjskiej, ukraińskiej i angielskiej. Pracował jako redaktor w wydawnictwie KAW oraz w Instytucie Wydawniczym PAX. W czasie drugiej wojny światowej zesłany na Sybir, przez Persję, Irak, Palestynę i Egipt zawędrował do Anglii. Do Polski wrócił w 1947 roku. Zadebiutował w roku 1956 tomikiem wierszy Oczy śniegu. Od tamtej pory wydał dziesięć tomów poetyckich i cztery powieści: Prośba o Annę (1962), Rzeczy nienasycone (W.A.B. 1999) i ich dalszy ciąg, Cud w Esfahanie (W.A.B. 2001), oraz Straszne dni (2008). Książka Rzeczy nienasycone otrzymała nagrodę Biblioteki Raczyńskich, i znalazła się w finale konkursu o Nagrodę Literacką NIKE 2000.