abułę osnuto na tle tragicznego wydarzenia, jakim było uwięzienie siostry głównej bohaterki przez chińskich okupantów.
Zdeterminowana kobieta chce pomóc bliskiej osobie, która zmaga się z komunistycznym terrorem. W tym celu przybywa do byłego klasztoru, gdzie przestaje „być sobą”. Bierze udział w licznych „niemoralnych scenach”, z których z czasem paradoksalnie czerpie satysfakcję.
Nieporządna? Bohaterka książki przez całe swoje życie starała się być sobą, nikogo nie naśladowała, nie była marną kopią innej osoby. Każdy gest, każde słowo było wpisane w jej życie. Życie pełne wewnętrznego niepokoju, lęku i skrytych marzeń. Wiedziała jednak, że wszystko co robi, zależy od niej. To ona nakreślała kontury swoich dni, to ona wytyczała granicę przyzwoitości. Poprzez swoją szczerość i bezpośredniość nie zjednywała sobie ludzi. Bulwersowała. Była to jednak jej naturalna cecha, którą wypisaną miała na twarzy. Jej wyraz zdradzał myśli, które kłębiły się w umyśle, szukając poprzez literaturę swego ujścia. Ich kształt był widoczny w kolejnych dniach jej życia. I choć słońce dogasało, ona czuła nadal jego promienie. I choć deszcz przestawał padać, ona nadal czuła jego delikatność. I choć akt miłości się kończył, ona nadal czuła pożądanie. Była PRAWDZIWA.
Eliza Chojnacka (ur. 1975) w 2008 roku otrzymała Literacka Przepustke Zwierciadła”. Autorka kontrowersyjnej książki pt. Nieporzadna?, która wśród czytelników wzbudza skrajne emocje. W swoich tekstach porusza problemy życia współczesnych kobiet z uwzględnieniem sfery erotyki, potrzeb swobody i otwartości w kontaktach damsko-męskich i damsko-damskich. Postawę swoich bohaterek określa krótko: Jesteśmy urodzone po to by, walczyć ze wszystkim, co konwencjonalne.
Komentarze