Koniec XIX wieku. Celestyna, śliczna służąca z Paryża przyjeżdża do pracy na prowincję. Świadoma swojej seksualności dziewczyna oczekuje od życia więcej, niż los może jej zaoferować. Podczas pobytu u państwa Lanlaire prowadzi dziennik, w którym pisze o tym, co jej się przytrafia i wspomina pracę w innych domach. Opisuje swoje romanse, dawnych kochanków, śmieszne i tragiczne historie, umizgi ekscentrycznych pracodawców. Pojawia się modny pisarz, obłudny mieszczuch, działacz dobroczynny, zubożały hrabia ożeniony z bogatą parweniuszką, stary fetyszysta czy zblazowany młodzieniec. Celestyna ma niezwykle ostre pióro i znakomity dar obserwacji. Nie zna litości w zdradzaniu tajemnic swoich chlebodawczyń oraz przywar swoich panów zafascynowanych jej urodą.
U Lanlaire’ów Celestyna poznaje Józefa – służącego, tyrana, stręczyciela i sadystę. Boi się go, ale jest nim zafascynowana. Pewnego dnia w lesie zostaje znaleziona zgwałcona i zamordowana dziewczyna – Klarcia. Celestyna domyśla się, kto to mógł zrobić. Tylko czy będzie jej to przeszkadzało?…
Octave Mirbeau (1848–1917) – francuski pisarz, dramaturg, krytyk sztuki i dziennikarz, członek Akademii Goncourtów. Urodził się w rodzinie średnio zamożnych mieszczan. Porzuciwszy studia prawnicze, rozpoczął pracę jako dziennikarz. Był gorącym zwolennikiem impresjonizmu, poświęcił szereg artykułów Monetowi i Pissarro, jako jeden z pierwszych docenił Vincenta van Gogha. Pomógł wylansować Auguste’a Rodina. Opublikował między innymi: Księdza Juliusza, Sebastiana, Ogród udręczeń czy Kartki z notatnika nerwowca. Za życia Octave Mirbeau był jedną z barwniejszych i lepiej znanych postaci świata dziennikarskiego i artystycznego we Francji. Miał niezwykle rozpoznawalny styl i ostre pióro polemisty, którym chłostał przywary swoich rodaków.
Od 22 maja w kinach ekranizacja powieści „Dziennik panny służącej” w reżyserii Benoît Jacquota, nominowana do nagrody Złotego Niedźwiedzia.
W poprzednich kultowych ekranizacjach Jeana Renoira i Luisa Buñuela w roli zmysłowej pokojówki oglądaliśmy niekwestionowane gwiazdy europejskiego kina – Paulette Goddard i Jeanne Moreau. Tym razem w tytułową bohaterkę wcieliła się hipnotyzująca Léa Seydoux – laureatka Złotej Palmy
w Cannes za „Życie Adeli rozdział 1 i 2”.
Słowo od reżysera, Benoît Jacquota – dzięki uprzejmości dystrybutora Best FILM CO:
„W książce Mirbeau jest dramaturgiczna i komiczna żywiołowość, która aż prosi się o adaptację. Celestyna spotyka i konfrontuje się z całą paradą straszliwych, niedorzecznych, żałosnych bohaterów, to oni tworzą otaczający ją świat. Widzowie mogą go porównać ze swoją codziennością w dowolnym momencie i miejscu. Mój film różni się od poprzednich wersji – operuje bardziej skondensowaną narracją. Mocniej skupia się na rozpiętym między przyciąganiem a obrzydzeniem, stosunku Celestyny do Józefa. Szukaliśmy właściwej równowagi między dialogiem nacechowanym charakterem epoki a językiem dzisiejszej widowni. Nade wszystko zależało nam, by widz widział świat przedstawiony tylko oczami Celestyny, postrzegał to, co ona, omijał to, co jej umyka. To bohaterka, której uczynki, gesty i słowa wydają się nam znajome pod względem emocjonalnym i zmysłowym, dzięki czemu otwiera się okno do świata przedstawionego, świata kobiety, której jedyną ucieczką od służalczego losu, jaki zgotowało jej społeczeństwo, jest jej własne ciało.
Tytuł: Dziennik panny służącej
Autor: Octave Mirbeau
Przekład z języka francuskiego: Anna Zenowicz
Premiera: 13 maja 2015
Format: 130 x 197 mm
Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Cena: 34,90 zł
Komentarze