Plastyka nosa

Większość operacji przeprowadzana jest w ramach leczenia prywatnego - w celu poprawy urody, samopoczucia.

Ważne! W ramach NFZ przeprowadza się zabieg rynoplastyki w przypadku wad wrodzonych bądź będących następstwem wypadku (jeśli upośledzają one funkcję nosa i utrudniają oddychanie).

Nos jest narządem węchu i początkiem dróg oddechowych, przez który zachodzi proces oddychania. Narząd tworzą kości oraz chrząstki pokryte skórą. We wnętrzu znajduje się jama nosowa, która jest przedzielona na pół przegrodą chrzęstno - kostną. Wskutek zmiany kształtu i położenia tychże elementów, można korygować kształt nosa (np. poprzez jego zmniejszenie, usunięcie garbu).

Plastykę nosa przeprowadza się z dwóch powodów: estetycznych (celem operacji jest skorygowanie kształtu nosa tak, aby osiągnął zgrabność i proporcjonalność), medycznych (celem zabiegu jest zrekonstruowanie struktury nosa, która została uszkodzona na skutek m.in. urazu, wad wrodzonych) - opis zabiegu tutaj: www.tourmedica.pl/zabiegi/operacje-plastyczne-nosa

Septoplastyka jest jedną z bardziej powszechnych procedur chirurgicznych, należących do zabiegów laryngologicznych - polega na wyprostowaniu przegrody nosowej. Kolejnym zabiegiem jest konchoplastyka, czyli plastyka przerośniętych małżowin nosowych.

Rynoplastyka jest nie tylko jednym z najpopularniejszych zabiegów, ale także jednym z bardziej skomplikowanych - wpływ na to mają m.in. względy anatomiczne, techniczne i psychologiczne.

Wskazaniami do przeprowadzenia operacji mogą być takie defekty nosa jak: zbyt duży rozmiar, asymetryczność, opadający bądź zbyt szpiczasty czubek, zniekształcenie w wyniku urazu lub choroby, skrzywiona przegroda nosowa.

Ważne! Zabiegowi można poddać się w młodym wieku - warunek to zakończony wzrost i rozwój nosa, który ma miejsce w wieku około 16 lat u kobiet i około 18 lat u mężczyzn.

Co do górnej granicy wiekowej, to nie jest ona określona. Należy jednak pamiętać o tym, że po 35 - tym roku życia skóra zaczyna tracić elastyczność i zdolność regeneracji. Może to mieć wpływ na efekt końcowy zabiegu, jak i na szybkość gojenia się ran pooperacyjnych.

Operacje plastyczne nosa podzielić można na trzy grupy:

• operacja nosa z dostępu zamkniętego (cięcia wykonywane są od wewnątrz poprzez otwory nosowe. Zabieg nie pozostawia zewnętrznych blizn. Metoda możliwa do zastosowania w większości przypadków).
• operacja nosa z dostępu otwartego (cięcie przeprowadza się prostopadle do przegrody nosowej. Po zabiegu pozostają zewnętrzne blizny, są jednak mało widoczne).
• wtórna rynoplastyka (zabieg mający na celu poprawę niezadawalających efektów poprzedniej operacji. Można go przeprowadzić nie wcześniej jak rok po pierwszym zabiegu).

Inny podział to:

• korekcja części chrzęstnej (obejmuje dolną połowę nosa m.in. skrócenie nosa).
• korekcja całkowita tzw. osteotomia poczwórna nosa (obejmuje cały nos m.in. operacja nosa krzywego, garbatego).

Przed zabiegiem plastyki nosa bardzo istotna jest konsultacja chirurgiczna i określenie zakresu operacji. Lekarz przedstawia pacjentowi procedurę zabiegu, możliwości operacji oraz jej efekty. Osoba poddająca się rynoplastyce musi zdawać sobie sprawę, że niemożliwe jest uzyskanie kształtu idealnego nosa - najważniejsze, aby „nowy” nos harmonizował z resztą twarzy.

Ważne! Planowanie wyboru lekarza i samej operacji plastycznej nosa należy rozpocząć z kilkumiesięcznym wyprzedzeniem. Taki czas jest niezbędny na zebranie informacji o samym zabiegu, jak i wyborze najlepszego specjalisty.

Nie każdy może poddać się takiej operacji. Przeciwwskazaniami do zabiegu są:

• występowanie u pacjenta bądź wśród członków rodziny choroby zatorowo - zakrzepowej
• cukrzyca
• problemy kardiologiczne
• ropne zapalenie twarzy i zatok

Przed operacją wykonuje się badania m.in. morfologia, mocz, poziom glukozy na czczo. Pacjent musi także przestrzegać pewnych zasad:

• 2 tygodnie przed zabiegiem nie należy przyjmować leków zaburzających krzepniecie krwi. Nie powinno się także opalać twarzy.
• 2 tygodnie przed operacją i 6 tygodni po operacji, powinno się zaprzestać palenia papierosów.

Procedura przeprowadzana jest w znieczuleniu ogólnym, w niektórych przypadkach miejscowym (korekcja czubka nosa bądź przegrody). Zabieg trwa zwykle 2 - 4 godziny, po jego zakończeniu pacjent pozostaje w szpitalu od 1 do 4 dni.

Rekonwalescencja zależy od rodzaju przeprowadzonego zabiegu. W przypadku korekcji zmniejszenia nosa wygląda to następująco:

• przez dobę po operacji pacjent ma założone do nosa setony (zapobiegają krwawieniu)
• przez 10 dni pacjent nosi gipsową szynę, która utrwala kształt „nowego” nosa i chroni przed ewentualnymi urazami
• w przypadku wystąpienia bólu, pacjent wykonuje specjalny masaż według wskazówek lekarza

Przez okres około dwóch tygodni po zabiegu utrzymuje się obrzęk i zasinienie. Do 6 miesięcy może utrzymywać się opuchlizna (po tym okresie widać dopiero ostateczny kształt, jaki uzyskał nos po operacji).

Przez kilka miesięcy po zabiegu niewskazany jest wysiłek fizyczny (ryzyko urazu nosa), jak i korzystanie z sauny oraz solarium.

Do możliwych powikłań pooperacyjnych należy m.in. krwawienie, infekcje, zropienie nosa. W zdecydowanej większości przypadków zabieg rynoplastyki przynosi pozytywne rezultaty.

<sup>Źródła: operacjanosa.pl, R. Meyer „Secondary Rhinoplasty”, wydawnictwo Springer 2011 rok, J. Holle „Chirurgia Plastyczna”, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 1996 rok.

Autor zewnętrzny
Fot. pixabay.com</sup>