„Pływanie” Nicola Keegan

„Pływanie” Nicola Keegan
Przekład: Anna Bartkowicz i Anna Rogozińska, język oryginału: angielski, premiera 2 marca 2011, literatura piękna, seria z miotłą.



Debiutancka powieść, której autorkę okrzyknięto literackim objawieniem jeszcze przed premierą.

1966, Kansas. Rodzice zabierają dziewięciomiesięczną Philomenę Ash na basen.
Od tej chwili woda stanie się dla niej całym światem. Lepszym światem, w którym nie ma śmierci, choroby i hipokryzji.
1984, Los Angeles. Pip – jak nazwały ją koleżanki z kadry – zdobywa swoje pierwsze olimpijskie złoto i dostaje spektakularnego załamania nerwowego na podium. „Wow! – myśli, gdy rozlega się hymn narodowy. – To wszystko jest jak jakiś wielki pogrzeb!”
Jej ojciec zginął w wypadku samolotowym, starsza siostra umarła na raka. Matka nie wychodzi z domu, druga siostra to narkomanka, trzecia jest nie do zniesienia idealna.
1996, niedługo przed Igrzyskami Olimpijskimi w Atlancie. Pip łamie sobie bark.
Będzie musiała stawić czoła światu, który znajduje się poza basenem.
Opowieść pływaczki hipnotyzuje. Jest niebanalna, niezwykle obrazowa, wzruszająca, ale niepozbawiona przewrotnego poczucia humoru.

Wspaniała powieść o dojrzewaniu. Zapis przeżyć młodej kobiety, która musi przekuć swój gniew i żal na wolę zwycięstwa.
„The Boston Globe”

Proza pełna pomysłowych ujęć.
„The Independent”

Opowiadam o godzeniu się ze stratą, akceptacji zmian, pławienia się w radości z robienia tego, co kochasz. Pływanie to dla mnie synonim próbowania.
Nicole Keegan

Sukces tej cudownej powieści tkwi w głosie pełnym nie tylko młodzieńczego dowcipu, ale i niepokoju.
„The Washington Post”

Olśniewający debiut.
„The Times”

Czysty i płynny styl, fantastyczna narracja.
www.librarything.com

Błyskotliwa i lekka, choć bardzo przemyślana.
„The Guardian”

Mięśnie tej prozy pracują w błyskach krótkich, ale efektownych paragrafów i rozdziałów, a głos Pip zachowuje swoją cierpką ironię nawet w obliczu tragicznych wydarzeń.
„Time”

Nicola Keegan urodziła się w 1963 roku w irlandzkim Gaillimh, dzieciństwo spędziła w USA. W 1990 roku wyjechała do Paryża, gdzie studiowała na Sorbonie. Była nauczycielką języka angielskiego we Francji, przez kilka lat pracowała jako redaktor „Fodor’s Travel Guides”. Mieszka w Paryżu z mężem i trójką dzieci. Prawa do przekładu Pływania kupili wydawcy m.in. z Francji, Holandii, Izraela, Niemiec i Włoch.


Komentarze




Społeczność

Newsletter

Reklama

 
W tej witrynie stosujemy pliki cookies. Standardowe ustawienia przeglądarki internetowej zezwalają na zapisywanie ich na urządzeniu końcowym Użytkownika. Kontynuowanie przeglądania serwisu bez zmiany ustawień traktujemy jako zgodę na użycie plików cookies. Więcej w Polityce Cookies. Ukryj komunikat