Zamiana Wrocławia na Mieroszów, małe przygraniczne miasto, to nie jest awans. Komisarz Sonia Kranz traktuje tutejszy posterunek jak poczekalnię, którą będzie mogła opuścić, gdy uporządkuje życie prywatne.
Sprawa zamordowanej i zgwałconej młodej dziewczyny zmienia jednak wszystko. Czy to pojedynczy przypadek, czy kolejna ofiara w serii niewyjaśnionych napaści seksualnych sprzed lat?
Tropy się gubią, poszczególne wątki splatają w opowieść skomplikowaną jak losy tych ziem, na których po wojnie przestawiono zwrotnicę historii.
Obok bohaterów POMROKI nie da się przejść obojętnie. To niezwykle wnikliwy kryminał z bogato rozbudowaną warstwą obyczajową. Agnieszka Jeż mówi o swoich bohaterach dużo, maluje sylwetki kompletne i prawdziwe. Dzięki temu widzimy, że jest to opowieść nie tylko o zbrodni, ale również o rozpadzie więzi rodzinnych oraz o wypieraniu ze świadomości zła, które nieukarane powróci po latach uśpienia. To rasowy kryminał znakomicie połączony z powieścią obyczajową o ważnej tematyce społecznej.
W tym genialnym kryminale równie ważne oprócz tego kto zabił, jest to dlaczego to zrobił. A najważniejszym pytaniem może okazać się, czy zrobiłby to ponownie? I czy to wszystko mogłoby się wydarzyć gdzieś indziej niż na Dolnym Śląsku?
Jeż po mistrzowsku opisuje również specyfikę małych miasteczek Dolnego Śląska. W jej książce ten region jest również bohaterem powieści! Wydaje się, że to miejsce nie tylko doskonale zna – na kartach jej powieści znajdziemy szczegółowe opisy miejsc, możemy nawet pokusić się o wycieczkę śladami śledztwa, czy skosztowanie bezy w lokalnej cukierni – ale przede wszystkim doskonale czuje i rozumie klimat opisywanych miejsc. Jej prywatne zamiłowanie do długich i uważnych spacerów, a także wewnętrzna potrzeba poznania dokładnie historii odwiedzanych miejsc, przeczesywanie archiwów i fascynacja lokalną prasą, przełożyły się na powstanie powieści, z której bije autentyczność oraz zrozumienie i szacunek dla miejsca akcji.
Pierwsza powieść z serii SPRAWY SONII KRANZ
AGNIESZKA JEŻ - Pisarka i felietonistka, filolożka polska i bałtystka. Z genów krakowianka i góralka, z urodzenia warszawianka. Obecnie mieszka w Sulejówku. Kiedy nie czyta i nie pisze – spaceruje. „Chodzenie to mój narkotyk”, powtarza za Konwickim. Pozostałe uzależnienia to góry i ogród. W 2016 roku zadebiutowała jako autorka obyczajowa; od tamtej pory ukazało się dwadzieścia książek z jej nazwiskiem na okładce, w tym kilka kryminałów. Nominowana do Nagrody Wielkiego Kalibru. Jej czytelnicy i czytelniczki doceniają historie obnażające mrok ludzkiej duszy, wciągające i niedające o sobie zapomnieć.
ISBN 978-83-67790-35-2
Format: 135x205 mm
Liczba stron: 336
Komentarze