Izabela Sowa, autorka bestsellerowego Azylu znów daje się poznać jako doskonały obserwator rzeczywistości.
Jej nowa książka POWRÓT opowiada o ludziach, którzy inaczej niż pokolenie ich rodziców wchodzą w dojrzałość i dorosłość. Najczęściej nie spełniają oczekiwań swoich rodziców i nie wpisują się w oczywiste wzorce narzucone przez społeczeństwo. Niby są dorośli, ale wciąż nie są tak traktowani – z drugiej strony oczekuje się od nich, że dorosną (tj. założą wzorcową rodzinę, będą pracować w wymarzonym zawodzie typu lekarz czy prawnik). Nie chcą też wpasować się w oczekiwania modnych znajomych i hipserskie lansy. Są więc rozdarci między rodzicami a hipsterami. To książka o dorastaniu do własnej drogi.
Książkę poleca Joanna Brodzik i Marzena Rogalska.
Izabela Sowa, Powrót
Chcesz mieć coś na całe życie – zrób sobie tatuaż, bo z miłością różnie bywa.
Dorota rozczarowała wszystkich – zamiast skończyć ASP, zajęła się robieniem tatuaży, zamiast realizować gotowy scenariusz, zdecydowała się napisać swój własny – wyjechała.
Teraz wraca: do kraju, do rodziców, do siebie.
I choć nadal nie pasuje do wyobrażeń swoich bliskich, nie chce się już buntować i walczyć.
Bo jeśli miłość i przyjaźń kiedyś się kończą, to czy dla kilku chwil szczęścia warto ryzykować?
Powrót Izabeli Sowy to opowieść o młodej kobiecie, której wydaje się, że dawno opuściła szkołę złudzeń, bo stanęła oko w oko z tym, przed czym ucieka pokolenie trzydziestolatków – z dorosłością. Okazuje się jednak, że życie potrafi zaskoczyć bardziej niż magia krainy Oz.
Czy Dorotka okaże się na tyle silna, by na przekór wszystkim pozostać na swojej drodze?
Izabela Sowa od jedenastu lat konsekwentnie realizuje swój program pisania: to inteligentna literatura środka. (…)
Sowa nie byłaby sobą, gdyby nie użyła książki do wypowiedzi na tematy, które ją uwierają. W Azylu bajkową scenerię wywraca na lewą stronę – Chorwacja to nie wakacyjny raj, a miejsce, w którym niedawno toczyła się wojna, pełne śladów po niej. (…)
Azyl wydaje się książką dość ryzykowną, bo igrając z kobiecymi kliszami, pragnie powiedzieć coś zupełnie innego.
Patrycja Pustkowiak, Daleko od raju, Lampa, nr 8, 01.08.2013
Izabela Sowa zmieniła się bardzo od czasu „owocowej serii” (…) dała się poznać jako baczna obserwatorka rzeczywistości. (…) Azyl to szczera, prawdziwa, bolesna historia. (…). Słowa pisarki są często kąśliwe, ostre jak brzytwa. Ta powieść to wołanie do czytelników, by baczniej obserwować otaczający świat i być jego aktywnym, myślącym uczestnikiem.
Ewa Tenderenda-Ożóg, Magazyn Literacki KSIĄŻKI, 01.09.2013
Komentarze