Słodkie podróże po świecie

Słodka chałwa orzechowa.
Większość z nas nie wyobraża sobie życia bez słodyczy: dostarczają przyjemnych wrażeń smakowych, poprawiają humor, dodają energii, są w końcu idealnym podarunkiem na każdą okazję.

Mają przeróżne kształty i rozmiary, wytwarzane są z różnorakich składników, a z biegiem lat powstaje coraz więcej rodzajów wszelakich łakoci.

Co ciekawe, rewolucja w cukiernictwie doprowadziła w niektórych krajach nawet do produkcji słodyczy, które… nie są słodkie. Najbardziej rewolucyjna pod tym względem jest oczywiście Japonia, która słynie z eksperymentowania ze smakiem. W Kraju Kwitnącej Wiśni na półkach sklepowych znaleźć możemy takie ,,smakowitości” jak np. cukierki z ośmiornicy, lody o smaku mięsa, karmelki z meduzy, czy mątwy w czekoladzie.  Na szczęście w większości krajów panuje i od zawsze panowało tradycyjne rozumienie słodkiego smaku: już starożytni obtaczali owoce i kwiaty w miodzie, przyrządzali galaretki oraz konfitury z róży, jabłek czy śliwek. Klasyczna czekolada natomiast swoje początki ma w historii plemion środkowoamerykańskich, którzy jako pierwsi wytwarzali aromatyczny ,,napój bogów” z nasion kakaowca.

Nie każdy wie, że większość słodyczy znanych w Polsce i uważanych za nasz narodowy lub przynajmniej głęboko zakorzeniony w tradycji produkt, tak naprawdę pochodzi z najodleglejszych zakątków naszego globu. Pierniki na przykład wywodzą się z kuchni bogatych mieszkańców średniowiecznych miast niderlandzkich, którzy te korzenne ciasta wykorzystywali nie tylko jako poczęstunek dla gości, ale także lekarstwo; początków bombonierki natomiast upatrywać można na dworze króla Francji – Ludwika XIV, który zwykł obdarowywać zacnych wizytatorów pudełeczkami z łakociami, zwanymi bombonierre (od fr. bon bon – cukierek).

Kolejnym i jednym z najpopularniejszych słodyczy w Polsce jest chałwa, której początki sięgają starożytnych Indii, gdzie przysmak ten wytwarzano z karmelu oraz zmielonych nasion sezamu, orzechów, słonecznika itp. Z czasem przepis na ten niezwykły przysmak zaczął rozprzestrzeniać się i ewoluować – podstawowym składnikiem tureckiej chałwy jest pszenica durum, azjatyckiej – kasza manna, a tej pochodzącej z Grecji – skrobia kukurydziana. Istnieją także chałwy z dodatkiem rodzynek, orzechów pistacjowych, sezamu, a także suszonych owoców, np. żurawiny, porzeczek itp.

W Polsce dostępne są różne rodzaje i smaki chałwy, ale tylko nieliczne z nich produkowane są według tradycyjnej receptury, np. Chałwa z orzechami Odry. Wyrabiana ręcznie zgodnie z tradycjami posiada bogaty pełny smak i charakterystyczny aromat, którego nie da się pomylić z żadną inną słodkością. Produkt taki jest odpowiednio kruchy i niezbyt gorzki. Można stosować go nie tylko jako przekąskę, ale także zużytkować do innych dań: serników chałwowych, ciasteczek z chałwą lub lodów.

Jeśli będzie ona najwyższej jakości – nie miejmy wyrzutów sumienia, jedząc od czasu do czasu ten energetyczny przysmak.



Komentarze




Społeczność

Newsletter

Reklama

 
W tej witrynie stosujemy pliki cookies. Standardowe ustawienia przeglądarki internetowej zezwalają na zapisywanie ich na urządzeniu końcowym Użytkownika. Kontynuowanie przeglądania serwisu bez zmiany ustawień traktujemy jako zgodę na użycie plików cookies. Więcej w Polityce Cookies. Ukryj komunikat