„Szachownica” Ewelina Sebastyańska

Po latach milczenia przeszłość upomina się o głos. A życie – jak plansza szachowa – zmusza do decyzji, w których każdy ruch może przynieść koszty.

W najnowszej powieści Eweliny Sebastyańskiej zatytułowanej „Szachownica” poznajemy historię Lidii – kobiety, która przypadkiem spotyka mężczyznę związanego z tragedią sprzed czterech lat. To spotkanie rozdrapuje stare rany i zmusza ją do zmierzenia się z niewyjaśnionymi pytaniami, poczuciem niesprawiedliwości i bólem, który nigdy naprawdę nie zniknął.

Z tej konfrontacji rodzi się plan – przemyślany, ryzykowny, budowany na zimnej logice, ale napędzany emocją, której nie da się już dłużej tłumić. Lidia wchodzi w grę, która zmusi ją do zmierzenia się z tym, co zostało przemilczane.

Szachownica to historia kobiety, która po latach milczenia decyduje się wrócić do sprawy śmierci przyjaciółki – i do mężczyzny, który zniknął wtedy bez słowa. Wciągnięta w emocjonalną grę pełną niedopowiedzeń i iluzji, odkrywa, że prawda ma swoją cenę – a zemsta nie zawsze przynosi ulgę.

To książka o maskach, które przybieramy, by przetrwać. O rolach, które gramy, by chronić siebie i innych. I o tym, że czasem, by odzyskać siebie, trzeba zaryzykować wszystko.

W świecie, który boi się prawdy, maski bywają koniecznością. To nie kłamstwo, lecz strategia przetrwania – ruch wyuczony w grze, gdzie każdy błąd może kosztować wszystko.— @peninia_czyta

„Szachownica” to również opowieść o psychologicznym mechanizmie obrony – o tym, jak przeszłość wpływa na nasze wybory, a emocje, których nie wyrażamy, potrafią kierować każdym ruchem. Lidia zmuszona jest nie tylko zmierzyć się z ludźmi, którzy ją zawiedli, ale też z własnym gniewem, żalem i poczuciem winy. Autorka z wyczuciem pokazuje, jak łatwo przyjąć maskę, by przetrwać – i jak trudno ją potem zdjąć. To książka o wewnętrznej walce, o granicach między rolą a tożsamością, i o sile, która rodzi się nie z braku lęku, lecz z decyzji, by stawić mu czoła. Sebastyańska tworzy emocjonalną opowieść o kobiecej sile, stracie i potrzebie sprawiedliwości. Jej bohaterka nie jest ofiarą – to graczka, która zna reguły i nie boi się ich złamać. Bo życie, podobnie jak szachownica, wymaga odwagi, strategicznego myślenia i gotowości do poświęceń.

Ewelina Sebastyańska – autorka o wyrazistym stylu, wrażliwości na emocje i przenikliwości psychologicznej. W swoich historiach eksploruje złożoność relacji międzyludzkich, wewnętrzne przemiany oraz cienie przeszłości, które nie pozwalają odejść w ciszy.

Patronat nad książką objęli: Magazyn dla Kobiet „Mademoiselle”, Opętani Czytaniem, Lubię Czytać, e-wenus.pl , Sposoby na Życie, iKobiece.pl, dlaLejdis.