Jedna z najwybitniejszych węgierskich powieści
Węgry, lata 20. Trzech dziewięciolatków: Bebe, Szeredy i Medve, spotyka się w szkole kadetów. Wraz z równieśnikami zostają wtłoczeni do świata wojskowego rygoru i żelaznej dyscypliny. W szkole, podobnie jak w regularnej armii, obowiązuje ściśle ustalona hierarchia i biada temu, kto nie stara się jej podporządkować. Chłopcy muszą stawić czoło starszym i wyższym stopniem uczniom oraz dowódcom, którzy nie zamierzają widzieć w nich dzieci.
Géza Ottlik w Szkole na granicy skupia się na najważniejszych międzyludzkich wartościach, nawiązując przy tym do kanonu literatury europejskiej. To książka, w której kończy się niewinność Chłopców z Placu Broni, a zaczyna życie bohaterów Remarque’a.
Sugestywność Ottlika wraz z jego narracyjną i językową doskonałością powoduje, że przy każdorazowej lekturze zawsze identyfikowałem się niezwykle mocno z jednymi bohaterami, a innych wręcz fizycznie nienawidziłem. Na tym właśnie polega siła wielkiej literatury!
Krzysztof Varga
Kto jest w stanie przetrwać w opresyjnym systemie? Ten, kto biernie dostosuje się do drylu, czy ten, który będzie umiał się zbuntować i podjąć walkę? Takie właśnie pytanie zadaje nam Ottlik. Nieodmiennie aktualne.
Krzysztof Varga, Gazeta Wyborcza
Seria NOWY KANON przygotowana we współpracy z „The New York Review of Books"
Przekład: Tadeusz Olszański
Komentarze