Szkolna wyprawka?

Nauczyciel pod red. Joanny M. Łukasik, Inetty Nowosad oraz Mirosława J. Szymańskiego, reprezentujących trzy niezależne ośrodki akademickie: Uniwersytet Pedagogiczny im. KEN z Krakowa, warszawską Akademię Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej oraz Uniwersytet Zielonogórski. Tym samym, w środku lata, niespodziewanie znaleźliśmy się z powrotem na szkolnym podwórku. Pretekst jest nie byle jaki: codzienność dawno już przestała pełnić w nauce rolę Kopciuszka, lecz przekształciła się w pełnoprawną kategorię interdyscyplinarną, dzięki swej otwartej formule szczególnie atrakcyjnej, bowiem w sposób naturalny łączącej pedagogikę z filozofią, socjologią, psychologią i wszelkimi innymi naukami pokrewnymi. Czytelnikom, przyzwyczajonym traktować codzienność „po macoszemu”, autorzy poszczególnych artykułów udowadniają, że szkolna rzeczywistość konstytuuje się wyłącznie poprzez życie codzienne; co więcej, w rutynę nauczycielskiej codzienności wpisane są „niepowtarzalność […] zmienność, nietypowość, niestandardowość”, paradoksalnie podkreślające schematyzm czy choćby uporządkowanie codziennych form, zmuszonych do przyjmowania coraz to innego kierunku. Z drugiej strony to właśnie wpisana w codzienność płynność zmusza nauczyciela do podejmowania coraz to nowych wyzwań – edukacyjnych i etycznych. Znakomicie wpisuje się to w ulubiony dziś model nauczyciela-pedagoga o szerokich horyzontach zawodowych i elastycznym podejściu do wciąż innej codzienności. Kolejne artykuły stanowią odsłonę współtworzących rytm zwykłego dnia odmiennych kategorii (m.in. powszedniość, odświętność, czas) oraz zjawisk (współpraca z rodzicami, wypalenie zawodowe, poszukiwanie własnej ścieżki). Lektura obowiązkowa dla wszystkich nauczycieli – także tych niezbyt zadowolonych z kończących się powoli wakacji.

Pedagogika resocjalizacyjna. W stronę działań kreujących Marka Konopczyńskiego to najnowsza odsłona kwestii bardzo trudnej i budzącej sporo kontrowersji – mowa, oczywiście, o problemach współczesnej resocjalizacji. Wydana pod patronatem KNP PAN publikacja Konopczyńskiego przede wszystkim rozbija trzy najsilniej zakorzenione w społeczeństwie mity: wiarę w resocjalizacyjną rolę prawa, przekonanie, że terapia to to samo, co resocjalizacja, wreszcie – uznanie za pewnik tezy, zgodnie z którą instytucje resocjalizacyjne zmieniają przestępcę w lepszego człowieka. Przedstawiona pozycja wydawnicza jest próbą przybliżenia uwikłanego w spory teoretyczne i aksjologiczne oblicza współczesnej polskiej pedagogiki resocjalizacyjnej. Przede wszystkim jednak ma za zadanie uporządkowanie jej przestrzeni merytorycznej i wskazanie, w jakim kierunku należy podążać, aby przezwyciężyć kryzys zmiany i osiągać bardziej realne sukcesy resocjalizacyjne. Należy przy tym pamiętać, że pedagogika resocjalizacyjna to jedna z najmłodszych dyscyplin naukowych, toteż każda publikacja z tej dziedziny pełni rolę pionierską; warto w tym miejscu podkreślić doniosłość Pedagogiki resocjalizacyjnej – nie ze względu na szczupłość dotychczasowego dorobku naukowego z zakresu resocjalizacji, lecz ze względu na niepodważalne walory samej publikacji, obowiązkowej na liście lektur wszystkich zainteresowanych zmianami w polskim systemie penitencjarnym, ze szczególnym uwzględnieniem podopiecznych zakładów poprawczych oraz schronisk dla nieletnich.

Oficyna Wydawnicza „Impuls”, we współpracy z Uniwersytetem Pedagogicznym im. KEN w Krakowie, wystąpiła z międzynarodowym projektem, zatytułowanym Women in different global contexts. Culture – Gender – Violence. Redaktorkom, a zarazem Autorkom kilku z zamieszczonych w tomie tekstów, udało się namówić do współpracy światowej klasy pedagogów, socjologów, psychologów, filozofów, prawników z polskich i zagranicznych ośrodków akademickich, co czyni publikację Jolanty Maćkowicz i Ewy Pająk-Ważnej szczególnie cenną, mającą charakter interdyscyplinarny a nawet multuidyscypliny. Osią, wokół której skupia się uwaga badaczy, jest sytuacja kobiety we współczesnym świecie, czemu służy przejrzysty podział książki na trzy części – trzy odmienne konteksty: kobieta postrzegana jest kolejno przez pryzmat kultury (m.in. sytuacja kobiety w romskiej społeczności oraz działalność żydowskich organizacji charytatywnych z przełomu XIX i XX w.), uwikłania w płeć (min. kwestia ról politycznych jakie mogą/nie mogą pełnić kobiety, mit Bilderberg Group oraz role, jakie przyjmują na siebie młode kobiety, dopiero wchodzące w dorosłość), a także jako ofiara przemocy, przede wszystkim domowej. Tematy skądinąd dobrze znane, w ujęciu Maćkowicz i Pająk-Ważnej zyskują nowy – międzynarodowy wymiar, rzucając na zawartą tu problematykę odmienne światło i pokazując, jak odmienne kulturowo środowisko modyfikuje rolę kobiety i koleje jej losów.

http://impulsoficyna.com.pl/nowosci