"TV Ciało" Jeff Noon

TV Ciał0, przesycone tą samą obecnością pasożytniczych mediów, które żywią się Nolą, jest jedną wielką reklamą lirycznego mistrzostwa Noona, a reklama ta mnoży się na wszystkich pasmach jak wirus. Stylowa postmodernistyczna Ewangelia.

Twórczość Noona nawiązuje do dzieł Lewisa Carrolla i Jorge Luisa Borges'a. Noon umieszczał miejsce większości swoich opowiadań i powieści w rodzinnym mieście, w dekoracjach futurystycznych.

Pierwsze cztery powieści napisane przez Noona łączą się w cykl powiązany wspólnymi postaciami i tłem. Przyjęło się go nazywać "Vurt", nawiązując do tytułu pierwszej powieści. W ramach cyklu ukazały się kolejno Wurt (Vurt, 1993); Pyłki (Pollen, 1995); Automated Alice (1996) (będąca jednocześnie trzecią częścią cyklu "Vurt" oraz kontynuacją Alicji w Krainie Czarów oraz O tym, co Alicja odkryła po drugiej stronie lustra Lewisa Carrolla); oraz Nymphomation (1997). Jednak biorąc pod uwagę bieg fikcyjnych wydarzeń, kolejność wygląda następująco: Automated Alice; Nymphomation; Wurt oraz ostatecznie Pyłki.

Wurt (1993)Wurt to historia Scribble'a, który wraz ze swoim "gangiem" - Stash Riders, poszukuje Desdemony, swojej zagubionej siostry.Wurt to nazwa narkotyku w postaci alternatywnej rzeczywistości wspólnie doświadczanej przez jego użytkowników, który zażywa się ssąc różnokolorowe piórka. "Wurt" to sny, mitologie i wyobrażenia zbiorowe ludzkości, które stały się "prawdziwe" na zasadzie bliżej niewyjaśnionej przez autora. Powieść wygrała w 1994 roku Nagrodę Artura C. Clarke'a za najlepszą brytyjską powieść science fiction.

Pyłki (1995)Pyłki to sequel Wurta, w którym trwa konflikt między światem rzeczywistym i wurtualnym. W opisach świata wurtualnego można odnaleźć nawiązania do mitologii greckiej, w tym do Persefony i Demeter, rzeki Styks i Charona oraz Hadesu (reprezentowanego w powieści przez postać o imieniu John Barleycorn