Książę Andrzej Bołkoński, ciężko ranny pod Borodino, przechodzi głęboką refleksję nad miłością i przebaczeniem. Natasza dojrzewa poprzez stratę i poczucie winy, ucząc się odpowiedzialności oraz empatii. Równolegle Tołstoj przedstawia odwrót armii francuskiej i triumf Rosjan, podkreślając rolę przypadku, mas ludzkich i sił historycznych, a nie wybitnych jednostek.
Komentarze