BIAŁE MAŁŻEŃSTWO

Reżyseria i opracowanie muzyczne: Krystyna Meissner
Scenografia: Andrzej Witkowski
Muzyka: Piotr Dziubek
Choreografia: Maćko Prusak
Asystent reżysera: Piotr Łukaszczyk
Inspicjent: Katarzyna Krajewit
Występują:
Bianka - Katarzyna Bednarz
Paulina - Katarzyna Z. Michalska
Beniamin - Piotr Łukaszczyk
Matka - Elżbieta Golińska
Ciotka - Ewelina Paszke–Lowitzsch
Ojciec - Jerzy Senator / Tadeusz Ratuszniak
Dziadek - Jacek Piątkowski (gościnnie)
Kucharcia - Anna Błaut / Beata Rakowska
Pan Feliks - Tadeusz Ratuszniak / Mieszko Barglik (gościnnie)
Młodzieniec - Mieszko Barglik (gościnnie)
Nieznajomy - Michał Dudziński (PWST)
oraz
Barbara Chodorowicz, Aleksandra Dytko (IV rok PWST), Dorota Kozikowska, Jolanta Solarz (IV rok PWST), Małgorzata Zagrodzka;

Premiera: 10 września 2010

Trzydzieści pięć lat po głośnej premierze Kazimierza Brauna na deski Wrocławskiego Teatru Współczesnego wraca „Białe małżeństwo” Tadeusza Różewicza. Napisany w 1973 roku dramat to tekst o terrorze języka i terrorze płci (zarówno tej biologicznej, jak i tej kulturowej), o niemożności ucieczki od ról wyznaczanych nam przez społeczeństwo i od tych, w które wpycha nas własne ciało. To także tekst o poszukiwaniu wolności, pragnieniu oryginalności i swobody ekspresji. Dramat-pytanie, czy istnieje jakaś alternatywa dla binarnej wizji świata i człowieka? Ale przede wszystkim to niesłychanie przenikliwy, niezmiennie aktualny, gorzki i śmieszny zarazem, obraz kondycji erotycznej Polaka.

Różewiczowska narracja mieni się od cytatów i parafraz. Brak linearności sprawia, że niczym w kalejdoskopie, w każdej z 13 scen przyglądamy się jednej rodzinie z trochę innej perspektywy i w trochej innej konstelacji. W genialny sposób mamy zaprezentowane wszystkie możliwe formy, jakie przybiera i w jakich objawia się pożądanie, wszelkie lęki i frustracje, traumy i kompleksy, przesądy i stereotypy. Historia Bianki, pozornie zwyczajnej dziewczynki, która dojrzewa i za chwilę zostanie wydana za mąż, staje się traktatem o męsko-damskiej relacji, o istocie bycia z drugim człowiekiem. Idea białego małżeństwa, jawi się jako alternatywa dla człowieka boleśnie odczuwającego tragiczny podział na duszę i ciało, pytanie tylko, czy jest to idea możliwa do zrealizowania?