Kolejne spotkanie w ramach cyklu DYSK Gepperta. Tym razem Magdalena Zamorska przybliży nam cielesność związaną z tańcem butō.
Modernistyczni twórcy na przełomie XIX i XX wieku skupiali się na funkcjonowaniu swoich emocji. „Nerwy” były źródłem wszelkich stanów i działań, zarówno codziennych, jak i artystycznych. Jednak ówczesny stan wiedzy na temat funkcjonowania mózgu i autonomicznego układu nerwowego nie pozwalał definiować perturbacji cielesnych – a co za tym idzie percepcyjnych – w kategoriach wydarzeń neurofizjologicznych i biochemicznych.
Również tancerz butō pracuje nad własnym doświadczaniem rzeczywistości. Intensywne działania fizyczne i nieprzerwana koncentracja zmieniają stan jego świadomości i sposób odczuwania własnego ciała. Swoją „chorobą nerwową” – odmiennym stanem ciała i umysłu – zaraża widza.
Ale jak tego dokonuje? Jakie procesy i funkcje aktywuje podczas treningu i improwizacji? Niektóre z nich to przepływ, trans, euforia biegacza, pamięć ciała, dysocjacja somatomorficzna, reakcja ideodynamiczna, ideokineza, empatia neurofizjologiczna, system neuronów lustrzanych. To właśnie temu poziomowi funkcjonowania ciała w butō będzie się przyglądać autorka wykładu i postara się je przybliżyć uczestnikom wykładu.
Magdalena Zamorska, absolwentka wrocławskiego Kulturoznawstwa. Przygotowała pracę doktorską na temat polskiej sceny tańca butō. Bada techniki pracy z ciałem, zagadnienia z obszaru ruchu i tańca oraz praktyki performatywne. Publikowała w Kulturze Współczesnej, Teatrze, Nietak! cie, Kulturze-Historii-Globalizacji, Barbarzyńcy.
wstęp wolny
Galeria Mieszkanie Gepperta, Wrocław