FESTIWAL DRAMATU

Świetni autorzy, znakomite teatry – m.in. Stary z Krakowa ze spektaklem w Moniki Strzępki i Pawła Demirskiego „nie-boska komedia. WSZYSTKO POWIEM BOGU!”, Nowy z Warszawy z „Apokalipsą” Tomasza Śpiewaka w reżyserii Michała Borczucha. Teatr Polski z Bydgoszczy pokaże „Wojny, których nie przeżyłam” zrealizowane przez Weronikę Szczawińską wg tekstu napisanego wspólnie z Agnieszką Jakimiak. Z Dzikiej Strony Wisły przyjedzie „Żołnierz polski” duetu Walczak/Łubieński – twórców teatru polityczno-literackiego Pożar w Burdelu. Festiwal otworzy „Między nami dobrze jest” Doroty Masłowskiej w reżyserii Radu Afrima – rumuńska prapremiera z Teatru Narodowego w Bukareszcie. W repertuarze festiwalu znalazły się także teksty nagrodzone w pierwszej edycji konkursu dramaturgicznego, zorganizowanego przez WTW wspólnie z miastem Wrocław: „Garnitur Prezydenta”, „Łzawe zjawy roku pamiętnego” oraz „Silesia, Silentia”. Po prapremierach i CZYTANIACH DRAMATÓW wyłonionych w pierwszej edycji konkursu dramaturgicznego, po minifestiwalu utworów Kajzara, Karpowicza i Różewicza w ramach DNI PATRONÓW – w projekcie Wrocławskiego Teatru Współczesnego STREFY KONTAKTU 2016 przyszedł czas na FESTIWAL DRAMATU. Wszystkie te przedsięwzięcia znalazły się w programie Europejskiej Stolicy Kultury.

1 grudnia
- godz. 17.00 Lidia Amejko SILESIA, SILENTIA, reż. Marek Fiedor, Wrocławski Teatr Współczesny
- godz. 19.15 Dorota Masłowska MIĘDZY NAMI DOBRZE JEST, reż. Radu Arfim, Teatr Narodowy, Bukareszt

2 grudnia
- godz. 17.00 Dorota Masłowska MIĘDZY NAMI DOBRZE JEST, reż. Radu Arfim, Teatr Narodowy, Bukareszt
- godz. 19.15 Agnieszka Jakimiak, Weronika Szczawińska WOJNY, KTÓRYCH NIE PRZEŻYŁAM, reż. Weronika Szczawińska, Teatr Polski, Bydgoszcz

3 grudnia
- godz. 17.00 Michał Walczak, Maciej Łubieński ŻOŁNIERZ POLSKI, reż. Michał  Walczak, Dzika Strona Wisły, Warszawa
- godz. 19.15 Paweł Demirski nie-boska komedia. WSZYSTKO POWIEM BOGU!, reż. Monika Strzępka, Stary Teatr, Kraków

4 grudnia
- godz. 17.00 Michał Buszewicz AKTORZY ŻYDOWSCY, reż. Anna Smolar, Teatr Żydowski, Warszawa
- godz. 17.30 czytanie: Bogusław Kierc ŁZAWE ZJAWY ROKU PAMIĘTNEGO, reż. Tomasz Cymerman, Wrocławski Teatr Współczesny
- godz. 20.00 Michał Buszewicz AKTORZY ŻYDOWSCY, reż. Anna Smolar, Teatr Żydowski, Warszawa

5 grudnia
- godz. 17.00 czytanie: Weronika Murek SZTUKA MIĘSA, reż. Agata Duda-Gracz, Teatr im. Modrzejewskiej, Legnica
- godz. 19.15 Malina Prześluga GARNITUR PREZYDENTA, reż. Cezary Iber, Wrocławski Teatr Współczesny

6 grudnia
- godz. 17.00 czytanie: Artur Pałyga WŚCIEKŁOŚĆ, reż. Piotr Ratajczak, Teatr Śląski, Katowice
- godz. 19.15 Tomasz Śpiewak APOKALIPSA, reż. Michał Borczuch, Nowy Teatr, Warszawa

spektakle:

1.
Dorota Masłowska MIĘDZY NAMI DOBRZE JEST
Teatr Narodowy im. Iona Luki Cariagale, Bukareszt

reżyseria – Radu Afrim
scenografia – Irina  Moscu          
asystent scenografa – Iulia Gherghescu          
muzyka na żywo – Cezar Antal          
efekty dźwiękowe – Călin Țopa          
reżyseria dźwięku – Radu Afrim          
reżyseria świateł – Roxana Docan          
wideo – Dimitris Palade
reżyser techniczny – Costică Lupșa

obsada:
Mała metalowa dziewczynka, Reżyser – Dorina Chiriac
Halina – Liliana Ghiță
Monika i inne role – Istvan Teglas
Prezenterka i inne role – Florentina Ţilea
Osowiała staruszka, Aktorka – Marius Manole
Bożena – Natalia Călin
Wujek Maurycy – Cezar Antal

„Nie jestem wielbicielem teatru politycznego, zawsze skłaniałem się ku teatrowi społecznemu, nie włączając się jednak do grona lewicowych reżyserów-cierpiętników ani do grupy prawicowych kontestatorów. Między nami dobrze jest to sztuka głęboko ludzka, zbudowana w oparciu o przemyślenia dziewczynki, która musi stawić czoła »gotowym rozwiązaniom« politycznej krzyżówki. Krzyżówki znalezionej na śmietniku historii. Tam gdzie można również znaleźć ból w słoikach kefiru, rozsypany śmiech i organiczne emocje w dwulitrowych butelkach z plastiku. I jeszcze trochę papierowych samolocików z czasów II wojny światowej. Gorąco dziękuję całemu zespołowi za niepowtarzalne chwile podczas prób”. [Radu Afrim]

2.
Lidia Amejko SILESIA, SILENTIA
III nagroda w konkursie dramaturgicznym STREFY KONTAKTU [2015]
Wrocławski Teatr Współczesny

reżyseria, scenografia: Marek Fiedor
kostiumy: Bajka Mourier
muzyka: Tomasz Hynek
inspicjentka, asystentka reżysera: Elżbieta Kozak

obsada:
Płaszcz –  Maciej Kowalczyk
Krawiec – Przemysław Kozłowski
Dusza –  Aleksandra Dytko | Anna Kieca
Dia-Mat – Maciej Tomaszewski
Przyjaciółka 1 | Żeglarz5 | Kobieta – Zina Kerste
Przyjaciółka 2 | Żeglarz 4 | Irène Joliot-Curie – Renata Kościelniak
Irma | Żeglarz 7 | Maria Dąbrowska – Elżbieta Golińska
Żona Krawca | Żeglarz 1 | Zofia Nałkowska | Kelnerka  – Irena Rybicka
Lonia | Fadiejew | Żeglarz 3 – Michał Szwed
Biskup | Żeglarz 2 | Pablo Picasso – Jerzy Senator
Żeglarz 6 | Żołnierz Niemiecki | Paul Éluard – Marek Kocot [gościnnie]
oraz Katarzyna Jankowska i Elżbieta Kozak
Muzyka na żywo – Grzegorz Zioła [gitara basowa]

Bohater Silesii… „płaszcz czarny, gabardynowy, męski, nosiciel świadomości swego Kreatora, żydowskiego krawca z Breslau, wiedzie nas w sztuce Amejko przez spory szmat [dobre słowo] dwudziestego stulecia. Nie jest więc nosicielem szczęścia na wzór Andersenowskich kaloszy, lecz świadkiem epoki pieców i wędrówki ludów, protagonistą niedopasowań i nieskutecznych przebrań. Wyposażony przez Krawca w nadprzyrodzoną trwałość przechodzi z rąk do rąk, a raczej gości najrozmaitsze istnienia, czasem cielesne, czasem, jak duch zmasakrowanego miasta, bezcielesne, lecz namacalne. Nigdy dotąd Amejko nie wyłożyła swej metafizyki nieistnienia tak jawnie. [fragment tekstu Jana Gondowicza napisanego dla „Dialogu” nr 1/2016].

„Znakomite przedstawienie, które warto obejrzeć nie raz, ale więcej, by wciąż próbować dotrzeć do sedna". [Małgorzata Matuszewska, Gazeta Wrocławska]

3.
Agnieszka Jakimiak, Weronika Szczawińska WOJNY, KTÓRYCH NIE PRZEŻYŁAM
Teatr Polski im. Hieronima Konieczki, Bydgoszcz

reżyseria: Weronika Szczawińska
dramaturgia: Agnieszka Jakimiak
scenografia i kostiumy: Daniel Malone
asystent scenografa: Piotr Wawer jr.
muzyka: Krzysztof Kaliski
ruch: Agata Maszkiewicz
reżyseria światła: Robert Łosicki
realizacja dźwięku: Łukasz Maciej Szymborski
inspicjent: Mateusz Stebliński

występują: Marta Malikowska, Maciej Pesta, Sonia Roszczuk, Jan Sobolewski, Małgorzata Trofimiuk, Piotr Wawer Jr.

Jak wygląda wojna, której się nie przeżyło? Jak doświadcza się wojny, której się nie przeżyło? Czym jest wojna w czasach, kiedy obraz wojny został zastąpiony przez wojnę na obrazy? Wojny, których nie przeżyłam to spektakl, który eksploruje niewygodne i wstydliwe doświadczenie naszej współczesności – doświadczenie właściwe podglądaczom historii [którymi w zasadzie wszyscy jesteśmy], typowe dla obserwatorów obcych wojen, rzucających swoje ciekawskie spojrzenia z bezpiecznego terytorium, na którym wojna jest wciąż tylko słowem, cudzym wspomnieniem, niebezpieczną fantazją. Fantazją niezwykle kuszącą – bo dającą prawo do zawłaszczenia nie swoich przeżyć, obsadzenia siebie w dowolnie wybranej roli, wyprodukowania emocjonalnych wstrząsów bez poniesienia realnych konsekwencji.

4.
Maciej Łubieński, Michał Walczak ŻOŁNIERZ POLSKI
patriotyczny one-man show Rafała Rutkowskiego
Dzika Strona Wisły
reżyseria: Michał Walczak
występuje: Rafał Rutkowski

Twórcy słynnego teatru polityczno-literackiego Pożar w Burdelu – duet Walczak/Łubieński – łączą siły w kolejnym, tym razem wyjątkowo wybuchowym, patriotycznym show. Żołnierz polski to brawurowa solówka Rafała Rutkowskiego, który występuje jako weteran, patriota i mistrz sztuk walki, pułkownik Gazda. Jak pisze w POLITYCE Aneta Kyzioł, Gazda „na zamówienie MON” przeprowadza w klubie Dzika Strona Wisły „szkolenie wojskowo-patriotyczne z elementami burleski”. Z kabaretowej publiczności ma stworzyć oddział „kotemonów”, ale spektakl będzie też okazją do wycieczek po podlaskich lasach i stołecznej Akademii Teatralnej, spotkania ze zdeprawowanymi aktorami, z Antonim Macierewiczem oraz... prawicowym komikiem, zdecydowanie najbardziej niebezpieczną z broni w arsenale polskiej armii. Kto nie wierzy, niech obejrzy nagrania Studia Yayo w TVP3 Warszawa. A potem akcja przyspiesza, przygoda – jak to w wojsku – goni przygodę i jest tak, jak można się było spodziewać: przaśnie, żenująco, inteligentnie, śmiesznie i przerażająco.

5.
Paweł Demirski nie-boska komedia. WSZYSTKO POWIEM BOGU!
Narodowy Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej, Kraków

reżyseria: Monika Strzępka
dramaturgia – Paweł Demirski
scenografia, kostiumy – Michał Korchowiec
muzyka – Jan Suświłło
nagranie muzyki – Bogdan Długosz
inspicjentka / suflerka / asystentka reżyserki – Hanna Nowak

obsada:
Auschwitz Tour / Lęki Hrabiego Henryka – Małgorzata Zawadzka
Barbara Niechcic / Prozac – Dorota Segda
Leonard / Przechrzta – Radomir Rospondek
Orcio / Lęki Poranne Codzienne – Juliusz Chrząstowski
Pankracy / Diabeł – Michał Majnicz
Papa Wincenty / Arcydramat – Adam Nawojczyk
Wilk Z Wall Street / Rotschild – Szymon Czacki
Żona / Pankracy – Anna Radwan
Dziewica / Melancholia – Marta Nieradkiewicz
Krasiński / Hrabia Henryk – Marcin Czarnik
Krasiński / Hrabia Henryk – Małgorzata Hajewska-Krzysztofik
Dziewica / Melancholia – Dorota Pomykała
Przechrzta / Cepelia Winy – Marta Ojrzyńska / Monika Frajczyk

Spektakl stawia trudne pytania: czy jakakolwiek społeczna rewolucja ma sens lub czy antysemityzm jest nieodłącznym elementem polskiej mentalności? „Akcja toczy się w podglebiu polskiej współczesności. Nad sceną wiszą drzewa, pod ich korzeniami szlachecki dworek sąsiaduje z inteligencką kawiarnią, kserokopiarką i kozetką psychoterapeuty, w tle zaś wieża strzelnicza i karuzela, jaka kręciła się przy murze warszawskiego getta w wierszu Miłosza. Barbara Niechcic [świetna Dorota Segda] żyje nostalgią za epoką arystokratów, Zygmunt Krasiński / Hrabia Henryk [Marcin Czarnik/ Małgorzata Hajewska-Krzysztofik] szaleje ze strachu przed nadciągającym nowym porządkiem, którego wcieleniem są dla niego silni ekonomicznie Żydzi, wśród nich Rotschild / Wilk z Wall Street [Szymon Czacki] – symbol zarówno Holocaustu, powojennych pogromów i dzisiejszego 1% bogatych” – pisała Aneta Kyzioł w „Polityce”. Świetnie zagrane przedstawienie z sugestywnym finałem, które nie pozostawia widza obojętnym, zebrało wiele prestiżowych nagród teatralnych.

6.
Michał Buszewicz AKTORZY ŻYDOWSCY
Teatr Żydowski im. Estery Kamińskiej, Warszawa

reżyseria: Anna Smolar
dramaturgia: Michał Buszewicz
scenografia i kostiumy: Anna Met
muzyka na żywo: Dominika Korzeniecka
asystentka reżysera: Paulina Lombarowicz

występują: Ryszard Kluge, Mariola Kuźnik, Joanna Rzączyńska, Izabella Rzeszowska, Małgorzata Trybalska, Jerzy Walczak

Spektakl inspirowany wywiadami z aktorami Teatru Żydowskiego. To spotkanie z kolejnymi osobami należącymi do społeczności liczniejszej, niż występująca na scenie grupa aktorów, poznawanie historii ich życia, początków kariery, rozwoju artystycznego, satysfakcji, reakcji otoczenia na wybór ich drogi życiowej. Aktorzy, występując pod własnymi nazwiskami tworzą z nich jednocześnie nazwy postaci, które wypełnione mogą być treścią bazującą zarówno na własnym życiorysie, jak i doświadczeniu kolegów, lub wreszcie kompletnie zmyśloną. Stąd również – mogące się pojawić w spektaklu – rozmaite niekonsekwencje, na których można by było przyłapać „zwierzających się” gospodarzy szabatowej wieczerzy. Przyglądanie się przez nas aktorom Teatru Żydowskiego, aby o nich opowiedzieć daje szanse na przyglądanie się przez widzów Aktorom Żydowskim aby na podstawie tego spotkania zauważyć, że specyficzny charakter tej grupy ma wiele wspólnego z grupami o wiele szerszymi, bardzo często stawianymi w opozycji wobec któregokolwiek z członów nazwy. Być może właśnie w specyficzności można odkryć drogę ku uniwersalności. W trakcie jednej z rozmów pojawiło się spostrzeżenie: „To przecież jest spektakl o wstydzie”. Można by dodać: „Tak, o wstydzie, ale też o dumie”.

7.
Malina Prześluga GARNITUR PREZYDENTA
II nagroda w konkursie dramaturgicznym STREFY KONTAKTU [2015]
Wrocławski Teatr Współczesny

reżyseria, choreografia i teksty piosenek: Cezary Iber
scenografia i kostiumy: Michał Araszewicz
muzyka: Maciej Zakrzewski                      
projekcje wideo: Michał Jankowski
operator: Przemysław Brynkiewicz
inspicjentka, suflerka, asystentka reżysera: Katarzyna Krajewit  

obsada:
Orzełek – Zdzisław Kuźniar
Bocianek – Tomasz Orpiński
Adam Mickiewicz – Krzysztof Kuliński
Juliusz Słowacki – Piotr Bondyra / Marcin Łuczak
Bardzo charakterystyczny człowiek – Krzysztof Boczkowski
Anna Kowalska – Ewelina Paszke-Lowitzsch
Pani Słowikowa – Jolanta Solarz
Ptasie Radio – Maria Kania
Ptasie Radio – Dominika Majewska [PWST Wrocław]
Mężczyzna z toi-toi – Krzysztof Zych
Garnitur Prezydenta – Tadeusz Ratuszniak
Prezydent – Piotr Łukaszczyk [gościnnie]
Dziecko – Maciej Dubielowski / Ernest Lisowski

A co, jeżeli za każdą władzą stoi ktoś, kto pociąga za sznurki? A co, jeżeli ten ktoś ma kompleks niższości? A co, jeżeli tego kompleksu może się pozbyć tylko dokonując wielkich czynów? A co, jeżeli największym czynem, jaki mu przychodzi do głowy, jest wojna? W kraju, gdzie absurd siedzi obok każdego pasażera w tramwaju, gdzie symbole tego kraju zostały zdeprecjonowane i umieszone na bluzach z kapturem za 59,90 PLN, gdzie „starzy bogowie” – Mickiewicz, Słowacki, Tuwim – zostali zastąpieni przez nowe media, zafejsbukowani i stwitterowani; w kraju, gdzie opozycją dla prawicy jest prawica, a język degraduje się z każdą nowo wydrukowaną i głośno wypowiedzianą literą… W tym kraju, geopolitycznie najlepiej położonym dla przemarszu wojsk, wciąż żyje człowiek, który chciałby powiedzieć: „w Polskę wierzę”. Ten tekst to ironiczny komentarz do obrazu polskiej rzeczywistości, zbudowany poprzez kolaż fantastycznych postaci uwikłanych w szereg zdarzeń zapoczątkowanych przez oddzielnie garnituru od prezydenta, oddzielnie symboli od ludzi. Jakie działania podejmie obdarzony własną świadomością garnitur, którego nie krępuje już obecność prezydenta?

8.
Tomasz Śpiewak APOKALIPSA
Nowy Teatr, Warszawa

reżyseria: Michał Borczuch
kostiumy, scenografia: Dorota Nawrot
reżyseria światła: Katarzyna Łuszczyk
muzyka: Bartosz Dziadosz „Pleq”
asystent reżysera, inspicjent: Radosław Mirski
asystentka scenografa: weronika biernat
II asystent reżysera: Jędrzej Piaskowski
konsultacje językowe: Karolina Porcari
mural: Krzysztof Mężyk, Ludmiła Woźniczko

wystepują: Bartosz Gelner, Marek Kalita, Sebastian Łach / Paweł Smagała, Marta Ojrzyńska / Ewelina Żak, Piotr Polak, Jacek Poniedziałek, Halina Rasiakówna, Krzysztof Zarzecki

Literacką inspirację dla scenariusza stanowią dwie postaci – Oriana Fallaci i Pier Paolo Pasolini – reprezentanci dwóch radykalnie wyrazistych, a jednocześnie przeciwstawnych dyskursów traktujących o cywilizacji Zachodu i jej fantazmatycznym Innym, uosobionym w postaci wyznawcy islamu, terrorysty, nielegalnego imigranta. W krajobrazie kulturowej apokalipsy Borczuch doprowadza do spotkania umierającej na początku XXI wieku reporterki, „ostatniej Europejki” i zamordowanego latach siedemdziesiątych w niewyjaśnionych okolicznościach reżysera, „wyrodnego syna Europy”. Trawieni przez obsesje, lęki, pożądania i melancholię, wybitni i jednocześnie małostkowi, tworzą diagnozę kultury i społeczeństwa, w którym żyją. Przestrzeń spektaklu Borczucha rozciąga się między wściekłością i dumą Fallaci a uwiedzionym postacią Innego kontestatorem Pasolinim.

czytania performatywne:

Bogusław Kierc ŁZAWE ZJAWY ROKU PAMIĘTNEGO
II nagroda w konkursie dramaturgicznym STREFY KONTAKTU [2015]
Wrocławski Teatr Współczesny

reżyseria: Tomasz Cymerman
scenografia: Kornelia Dzikowska
występują: Elżbieta Golińska, Maria Kania, Ewelina Paszke-Lowitzsch, Katarzyna Pilichowska [gościnnie], Irena Rybicka, Jolanta Solarz-Szwed, Maciej Kowalczyk, Krzysztof Kuliński, Marcin Łuczak, Michał Szwed, Maciej Tomaszewski

Weronika Murek SZTUKA MIĘSA
Teatr im. Heleny Modrzejewskiej, Legnica

reżyseria: Agata Duda-Gracz
muzyka na żywo – Cezary Studniak
występują: Gabriela Fabian, Ewa Galusińska, Magda Skiba, Małgorzata Urbańską, Bogdan Grzeszczak, Mateusz Krzyk, Paweł Palcat, Albert Pyśk

Artur Pałyga WŚCIEKŁOŚĆ
Teatr Śląski im. Stanisława Wyspiańskiego, Katowice

reżyseria: Piotr Ratajczak
występują: Ewa Kutynia, Bogumiła Murzyńska, Andrzej Dopierała, Michał Rolnicki