PIDŻAMOWCY

prapremiera: 3 grudnia 2017 roku / Duża Scena

Sztuka Pidżamowcy to zbiorowe theatrum lęku przed reglamentacją „życia bez bólu”. Największa nierówność społeczna, jaka nas czeka, a może już się dokonuje, to fizyczne cierpienie wobec terroru szczęśliwego, bezbolesnego życia, które oferuje współczesna kultura pod postacią zaawansowanej farmakologii. Jedni, zazwyczaj nieliczni, mają do niej dostęp, reszta – nie. Innymi słowy: bogatym – morfina, biednym – polopiryna. To zapis rewolty i utopijne marzenie o świecie, w którym możemy unieważnić, zniszczyć ból. To religia przyszłości. Bo przerastają nas nasze cierpiące, umierające ciała, a metafizyczna perspektywa już nie wystarcza. Chrystus cierpiał na krzyżu i nie znalazł się nikt, kto podałby mu znieczulenie. My, bez znieczulenia – pojmowanego i dosłownie, i w przenośni – nie umiemy wytrzymać w rzeczywistości, którą sami stwarzamy.

„Chciałem na nowo zmierzyć się z problemem, którym żyłem, pisząc Walizki hipochondryka – mówi Mariusz Sieniewicz. – Pidżamowcami polemizuję ze swoją powieścią, doprowadzam bunt cierpiących do szczęśliwego, choć straceńczego końca. Postanowiłem steatralizować ból, cierpienie i farmakologiczny eskapizm, sprowadzić go do wyostrzonych relacji interpersonalnych, zewnętrznych. Jest jeden facet, który oferuje Elizjum zapomnienia, jest cały szpital, który o tym Elizjum marzy. Z tego powstało napięcie, tykająca bomba”.

W spektaklu wykorzystano teksty Magdaleny Rigamonti Niedługo sami się będziecie leczyć! i Jakuba Sieczki To ja Wam teraz opowiem, jak to jest być młodym lekarzem w Polsce zamieszczone na ich kontach na Facebooku.

Mariusz Sieniewicz – pisarz, eseista, felietonista. Po debiutanckiej powieści Prababka napisał także powieść Czwarte niebo [nominacje do Paszportów "Polityki" i Nagrody Literackiej NIKE], zbiór opowiadań Żydówek nie obsługujemy, Rebelia, Miasto Szklanych Słoni, Spowiedź Śpiącej Królewny, Walizki hipochondryka. Adaptacje jego prozy były wystawiane w teatrach: Łaźnia Nowa w Krakowie, im. Jaracza w Olsztynie, Śląskim w Katowice, Polskim we Wrocławiu. Twórca audycji radiowych oraz happeningów. Tłumaczony na niemiecki, rosyjski, węgierski, chorwacki i litewski. Jeden z pomysłodawców Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego „Demoludy” w Olsztynie, współzałożyciel pisma literackiego „Portret”. W latach 2005-2016 związany z Teatrem im. Stefana Jaracza w Olsztynie, gdzie odpowiadał za sprawy programowe i prowadził Scenę Margines. Jego sztuka Bar świętej krewety nadesłana na I Konkurs Dramaturgiczny STREFY KONTAKTU 2016 była prezentowana w formie czytania performatywnego na festiwalu czytań 4-5 czerwca 2016 r. w WTW.

obsada:
Siostra Kordelia – Aleksandra Dytko
Siostra Regana – Maria Kania
Siostra Goneryla – Ewelina Paszke-Lowitzsch
Amputyk – Krzysztof Boczkowski
Kolonus – Wiesław Cichy
Ampuła – Przemysław Kozłowski
Pieniążek – Zdzisław Kuźniar
Dializus – Tomasz Orpiński
Tomognom – Tadeusz Ratuszniak
Drab Ketonal – Krzysztof Zych
Drab Dolargan – Mariusz Bąkowski
Pidżamowcy – Anna Błońska, Katarzyna Bróż, Weronika Dierżyńska, Arkadiusz Grząś, Marta Grygiel, Karol Iwański, Aleksander Kopczyński, Zuzanna Król, Kajetan Mielcarski, Krzysztof Nałódka, Grażyna Niedużak-Mazurek, Monika Niedźwiedzka, Jacek Różański, Alicja Ugrewicz, Martyna Woch

reżyseria: Marcin Liber
scenografia, wideo, światło: Mirek Kaczmarek
kostiumy: Grupa Mixer
muzyka: Filip Kaniecki
ruch sceniczny: Maćko Prusak
realizacja dźwięku: Michał Kalecki
realizacja światła: Daniel Piastowski
realizacja wideo: Marcin Dominiak
asystent reżysera: Tadeusz Ratuszniak
inspicjentka, suflerka: Katarzyna Krajewit