Przegląd Nowego Tańca

Przegląd Nowego Tańca
Przegląd Nowego Tańca to spotkanie z radykalnym spojrzeniem na taniec. Z twórcami, którzy bezkompromisowo podążają za własną fascynacją.

Z tańcem jako wyraz napięcia pomiędzy wolnością a skrępowaniem, między fantazją a prawdą, spokojem a wzburzeniem, ruchem a zatrzymaniem, emocjonalnością a powściągliwością, fantazją a prawdą. Przegląd Nowego Tańca to trzy wieczory – trzy spektakle i jedna instalacja fotograficzna.

Już za tydzień zapraszamy na spektakl otwierający tegoroczny Przegląd. Nie przegapcie jedynej w Polsce okazji do zapoznania się z twórczością Adrienn Hód!

7 listopada Teatr IMKA

19:30
HODWORKS
Basse danse

Basse danse to taniec, przejrzyście zaplanowana relacja muzyki i ruchu.

Basse danse to przestrzeń między teatrem a opuszczonym miejscem.

Basse danse to chwila, w której pozwalasz sobie na przesunięcie się z jednej rzeczywistości w drugą. Między wolnością a skrępowaniem, między zbędnością a koniecznością, między fikcją a prawdą, między spokojem a wzburzeniem, między emocjonalnością a introwertyzmem.

Basse danse to obraz, który ciągle się zmienia i ciągle pozostaje taki sam. To przestrzeń pełna sprzeczności, w której szum łączy się z harmonijną muzyką renesansu.

Basse danse to taneczny spektakl pomiędzy konceptualizmem a postmodernizmem.

Basse danse to tylko zaproszenie do tańca z dokładnie określoną strukturą ruchu i muzyki.

W spektaklu wykorzystano muzykę XV-wiecznej Europy. Basse danse był wówczas jednym z najpopularniejszych tańców dworskich. Był to tzw. taniec niski, posuwisty, budowany z powolnych i dostojnych kroków.

Konstrukcję spektaklu określa styl muzyczny i struktura ruchów. Muzyka z epoki odzwierciedla harmonię, przemijanie, rozrywkę i taniec, czyniąc życie wzniosłym, lekkim i eleganckim.

Zasadą tej choreografii jest nieprzewidywalność, współdziałanie mięśni, jednoczesność poruszeń.  Wspólnota rodzi się, gdy ruchy zaczynają się synchronizować. Niezintegrowane elementy zaczynają budować nowe formy. Fizyczność wpływa na stan umysłu, który z kolei określa ruch, zapętlając choreografię w nieskończoność.

Spektakl odbywa się dzięki wsparciu Węgierskiego Instytutu Kultury w Warszawie.
Choreografia: Adrienn Hód
Taniec:  Emese Cuhorka, Júlia Garai, Marco Torrice, Csaba Molnár
Muzyka na żywo, głos: Zoltán Mizsei
Dramaturgia: Ildikó Végh
Scenografia: Rózsa Sebő
Kostiumy: Kati Imre/Artista Studio
Światła: Bas Bersen
Koprodukcja: Grand Theatre Groningen
Spektakl wyprodukowany dzięki wsparciu:Ministerstwa Zasobów Ludzkich Węgier, Tempus Public Foundation (EU Lifelong Learning Programme), New Performing Arts Foundation, Off Foundation, Workshop Foundation, Miasta Budapeszt, L1 Dance Works, Gödör Club, Tanzfabrik Berlin oraz Radialsystem V Berlin

Fot. Katarzyna Szugajew
IP

Społeczność

Newsletter

Reklama

 
W tej witrynie stosujemy pliki cookies. Standardowe ustawienia przeglądarki internetowej zezwalają na zapisywanie ich na urządzeniu końcowym Użytkownika. Kontynuowanie przeglądania serwisu bez zmiany ustawień traktujemy jako zgodę na użycie plików cookies. Więcej w Polityce Cookies. Ukryj komunikat