Równocześnie jednak twarz drugiego zostaje obnażona: jest to ubogi, dla którego mogę wszystko i któremu jestem wszystko winien. A ja, kimkolwiek jestem, jako „pierwsza osoba” jestem tym, który ma możliwość odpowiedzi na apel. - Emmanuel Levinas, Etyka i Nieskończony: rozmowy z Philipp'em Nemo
Centralnym elementem twarzy są oczy. W oczach obserwowanego odbija się patrzący. Przez doświadczenie twarzy innego doświadczamy siebie. Granice między oglądającym i oglądanym zacierają się, kiedy na spojrzenie odpowiada spojrzenie. Kontakt z twarzą jest dużo głębszy niż z samym ciałem. Rysom zawsze przypisujemy konkretne znaczenia i cechy. Czasami zdaje nam się, że wiemy o kimś wszystko przez samo jego spojrzenie. Brak twarzy jest brakiem tożsamości. Zmienia się stosunek widza do podmiotu – z osoby czyni obiekt. Ile trzeba pokazać twarzy, żeby zobaczyć człowieka?
Wystawa malarstwa Daria DĄBROWSKA
Teatr WARSawy
Rynek Nowego Miasta 5/7
Warszawa
WSTĘP WOLNY:
Fot. Materiały prasowe
Informacja prasowa