Zimowa opowieść

Tłum. Stanisław Barańczak
Reżyseria Cezary Morawski

OSOBY:
Leontes – Sebastian Fabijański
Mamiliusz – Kamil Mrożek
Camillo – Bartosz Wesołowski
Antygonus – Łukasz Borkowski
Kleomenes – Filip Kosior
Dion – Mateusz Nędza
Poliksenes – Julian Świeżewski
Floryzel – Karol Dziuba
Archidamus – Mateusz Nędza
Stary Pasterz – Piotr Bulcewicz
Syn Pasterza – Tomasz Olejnik
Autolikus – Stefan Pawłowski
Dozorca więzienny – Stefan Pawłowski
Hermiona – Joanna Derengowska/Angelika Olszewska
Perdita – Paulina Szostak
Paulina – Monika Mara/Katarzyna Leśniakiewicz
Emilia – Małgorzata Mikołajczak
Madzia – Julia Trembecka/Monika Janeczek
Dorka – Ewa Jakubowicz/Aneta Gołębiewska
Czas – Piotr Marzecki
Pan I – Piotr Bulcewicz
Pan II – Piotr Marzecki
Pan III – Tomasz Olejnik
Marynarze – Karol Dziuba, Filip Kosior, Piotr Marzecki, Kamil Mrożek, Mateusz Nędza, Tomasz Olejnik, Stefan Pawłowski, Julian Świeżewski

Kostiumy, scenografia – Tatiana Kwiatkowska
Muzyka – Mateusz Dębski
Choreografia – Liwia Bargieł
Światło – Cezary Morawski, Paulina Góral, Piotr Kowalski
Teksty piosenek oraz tłumaczenie Sonetu XIX – Michał Wojnarowski
Praca nad słowem – Anna Zagórska 
Konsultacje muzyczne – Katarzyna Winiarska
Asystenci reżysera – Klaudia Błazik, Paulina Góral, Bartosz Wesołowski, Przemysław Wyszyński
Projekcje wideo – Magda Michałowska, Piotr Michałowski, Wacław Marat
Efekty dźwiękowe – Kamil Sołdacki

Premiera 29 października 2013

Czas trwania spektaklu: ok. 2 h 20 min. z przerwą.

W spektaklu wykorzystano fragment spektaklu dyplomowego "Zimowa opowieść" w reżyserii Zofii Mrozowskiej z 1977 r., w którym udział wzięli m. in. Maria Mamona, Grażyna Szapołowska, Marcin Troński.

Zimowa opowieść Williama Shakespeare'a to baśniowo odrealniona tragikomedia o nieuzasadnionej zazdrości i jej konsekwencjach, rozgrywająca się między Sycylią a Czechami w ciągu 16 lat. Król Sycylijski Leontes przyjmuje na swym dworze przyjaciela z młodości Poliksenesa – władcę Czech. Gościnność jego żony Hermiony wobec przybysza budzi w nim podejrzenia o zdradę. Targany niepohamowaną uczuciem, wtrąca brzemienną królową do więzienia, zaś urodzoną przedwcześnie córkę nakazuje wywieźć z kraju. Chęć poznania prawdy kieruje go ku wyroczni Delfickiej. I mimo iż przynosi ona uniewinnienie królowej, władca nie wierzy. Wówczas wybucha lawina nieszczęśliwych zdarzeń – umiera ukochany syn Leontesa Mamiliusz, zaś chwilę potem targana rozpaczą królowa. I dopiero podwójna śmierć prowadzi do opanowania się króla. Po upływie 16 lat dorosła Perdita, porzucona przed laty córka, planuje ślub z synem władcy Czech – Floryzelem. Wówczas za sprawą rozpoznania i pomyślnego splotu wydarzeń, okraszonych elementami komicznymi i ludowymi następuje szczęśliwy finał.