„Jeżeli do Itaki wybierasz się w podróż…” Konstandinos Kawafis

„Poezja Kawafisa urzekła mnie od pierwszej lektury, a zadecydowały o tym takie jej cechy jak szczególna prostota i oszczędność języka, wysublimowana kolokwialność wyrazu, subtelna i wszechobecna ironia oraz dojmująca melancholia na tle przemijania i nietrwałości zarówno uczuć, jak i dzieł ludzkich rąk. Z dziesiątków scen, impresji i mini-opowieści wyłaniał się sugestywny obraz samotnego poety, przemierzającego wolnym krokiem »zmierzchającą« Aleksandrię – widmowe, zdegradowane miasto, kryjące pod powierzchnią plebejskiej tandety tajemnicę i skarby dawnej »arystokratycznej« świetności”.
Ze wstępu Antoniego Libery

Konstandinos Kawafis (1863–1933) – najwybitniejszy poeta nowożytnej Grecji i jeden z najważniejszych poetów europejskich XX wieku, stawiany w jednym szeregu z Rilkem, Eliotem i Poundem. Większość życia spędził w wielonarodowej Aleksandrii, którą uwiecznił w swojej twórczości. Postać charyzmatyczna, owiana legendą. Bezkompromisowy piewca miłości homoerotycznej. Melancholijny spadkobierca wielkiej cywilizacji helleńskiej. W Polsce znany dotąd głównie dzięki przekładom Zygmunta Kubiaka i rekomendacji Czesława Miłosza.

Niniejszy wybór proponuje polskiemu czytelnikowi nową, zupełnie inną lekcję przekładu tej krystalicznej poezji, autorstwa Antoniego Libery, znawcy i tłumacza twórczości Samuela Becketta, poezji Hölderlina, dramatów Wilde’a i Makbeta Shakespeare’a.