Kilka dni w Lublanie

Wycieczkę do stolicy Słowenii można potraktować jako część większej wyprawy, ale jest to też świetny cel na spontaniczny weekendowy wypad.  Pociąg, samochód – własny lub uprzejmych kierowców, którzy podwiozą autostopowiczów – są różne możliwości dotarcia do Lublany. Trzeba przygotować swoją kieszeń na płacenie w euro, a uszy na słuchanie najpiękniejszego chyba języka słowiańskiego.

Lublana (po słoweńsku Ljubljana) jak cała Słowenia jest mała (to jedna z mniejszych stolic Europy), urocza i po prostu przepiękna, a położona nad rzeką Lublanicą. Po mieście bez problemu można poruszać się na piechotę. Kiedy kierowca wysadził mnie i koleżankę na obwodnicy (dojechałyśmy tam autostopem) minęło jakieś dwadzieścia minut i byłyśmy w centrum miasta. To miejscowość z bogatą historią, która ma swoje odzwierciedlenie w ciekawej  architekturze, interesujących miejskich zakamarkach i wąskich uliczkach pomiędzy starymi kamienicami. Jest tam sporo klimatycznych kawiarni i smakowicie pachnących restauracji. Amatorzy wypoczynku na świeżym powietrzu mogą zrelaksować się w parkach i skwerach, których jest sporo w całym mieście.

Lublanę można zwiedzać oczywiście na własną rękę, jednak warto skorzystać z bezpłatnego projektu – www.ljubljanafreetour.com. Grupa wolontariuszy, dwa razy dziennie oprowadza chętnych turystów i podczas około dwugodzinnego spaceru dzieli się interesującymi informacjami, prezentuje interesujące miejsca. Każdy turysta na pewno znajdzie swój ulubionych zakątek, do którego będzie wracał podczas pobytu, a oto moje trzy ulubione punkty:

• Most Smoka – to chyba najbardziej popularny z lublańskich mostów. Strzeżony przez cztery figury smoków, oryginalnie nosił imię Cesarza Franciszka Józefa. Nazwa ta jednak się nie przyjęła. Od znajomego dowiedziałam się o tym, że smoki zaczynają poruszać ogonami, kiedy po moście przechodzi dziewica...
• Park Tivoli – to 5 hektarów zadbanej zieleni, gdzie można spędzić kilka dobrych godzin na spacerach, wypoczynku, rozmowach w gronie przyjaciół. A w środku parku znajduje się Budynek Tivoli, obecnie siedziba Międzynarodowego Centrum Sztuk Grafiki. Przestrzeń parku otwarta jest dla sztuki – podczas mojego pobytu wystawiano tam  przepiękne fotografie.
• Zamek Lublanski – koniecznie trzeba odwiedzić wzgórze zamkowe (na piechotę lub kolejką linową), z którego rozpościera się widok na uroczą Lublanę. To Celtowie jako pierwsi zbudowali tu fortyfikację. Często organizuje się tam różne wystawy. Co istotne: wstęp do zamku jest bezpłatny.

Warto wspomnieć również o słoweńskiej kuchni, która jest różnorodna. Widoczne są w niej wpływy z krajów sąsiedzkich, zarówno austriackie, włoskie, jak i bałkańskie. Przeważają oczywiście smaki słowiańskie. Dzięki tej rozmaitości w Lublanie można zjeść i strudel, i sporo potraw z kapusty kiszonej, i burek, a także smaczne ravioli czy polentę. Moja ulubiona potrawa to jota – zupa z fasoli i kapusty kiszonej.  I nie można zapomnieć o przepysznych słoweńskich winach, zwłaszcza o Cviček, Teran.

Spanie w Lublanie wspominam z uśmiechem, dotarłyśmy tam w nocy i w centrum znalazłyśmy hostel, gdzie aż za 17 Euro nocowałyśmy w przechodnim pomieszczeniu razem z rodziną z kilkorgiem dzieci. Po jednej nieprzespanej nocy udało nam się znaleźć zaciszny hostel Dragondoss, który był sporo tańszy od poprzedniego i położony w uroczej okolicy. I właśnie to miejsce polecam!

Katarzyna Kolibabska
(katarzyna.kolibabska@dlalejdis.pl)

^{Fot. pixabay.com}