"Kolacja z papieżem i inne historie" Jaś Gawroński

rozmowa z  Janem Pawłem II 
o sprawach współczesnego świata

Kolaż dziennikarskich rozmów i minireportaży z najdziwniejszych i najbardziej niebezpiecznych miejsc świata, w których historia mówi głosem jednostek.     

Jaś Gawroński zapraszany na kolacje do Jana Pawła II miał okazję  porozmawiać z papieżem na temat problemów politycznych Europy i świata. Zamieszczone  w książce rozmowy są zapisem tych wyjątkowych spotkań.

Premiera książki 13 kwietnia

Kolacja u papieża i inne historie to konglomerat nieoczywistych opowieści o charyzmatycznych postaciach, które zmieniały kraje i kultury. Rozmowy oraz reportaże bez dziennikarskiej przesady i fasadowości. Dojmująco prosty i szczery głos Jasia Gawrońskiego pozwala mówić ludziom i ich historiom.
Pierwsze polityczne wywiady z papieżem Janem Pawłem II, rozmowa z Fidelem Castro, politykami Korei Północnej, „żelazną damą”, gen. Jaruzelskim, zamordowanym w 1965 r. charyzmatycznym przywódcą czarnych muzułmanów – Malcolmem X, a także z ludźmi znaczącymi dla rozwoju kultury i ekonomii, tj. G. Lukács – węgierski filozof marksistowski, G. Agnelli – włoski przemysłowiec z rodziny właścicieli imperium Fiata. Zapis spotkań z tymi, którzy byli podziwiani, ale i z ludźmi najbardziej kontrowersyjnymi… Słowem: z tymi, którzy zmieniali historię.

Dziennikarz dociera do krajów totalitarnych, niebezpiecznych, takich jak Kirgistan, Kazachstan, Buthan, Laos, czy Kuba, gdzie niewielu odważyło się udać. Jako podróżnik-świadek przekazuje czytelnikom, jak polityka wpływa na historię świata, przede wszystkim zaś na życie jednostki.

Jan Gawroński (ur. 1936 r.) – włoski polityk, siostrzeniec błogosławionego, rzecznik prasowy Silvio Berlusconiego, europarlamentarzysta, syn dawnego dyplomaty polskiego w Wiedniu; przede wszystkim jednak dziennikarz, dla którego soczewką dziennikarskiej obserwacji nie są fakty, lecz osoby.  Dzięki prostocie i charyzmie dociera do miejsc i ludzi, do których niewielu udało się dotrzeć.

„Tak wiele sytuacji, tak wiele postaci, z ich wizjami, projektami, małostkami i dziwactwami, przekonało mnie, że historia to sprawa nadto ludzka, aby można ją było oceniać według abstrakcyjnych, sztywnych zasad. Dlatego nauczyłem się być wyrozumiały i tolerancyjny, akceptować cudze motywacje, nie potępiać, ale raczej rozumieć. Spotkałem się z różnorodnością, ze sprzecznościami, z nieprzewidywalnością historii i jej bohaterów. I wyciągnąłem z moich doświadczeń tylko jedną lekcję: nikt nie powinien sądzić, że posiada idealny i sprawiedliwy przepis na sposób postępowania dla dobra innych”.
Jaś Gawroński