Kronika dramatycznej epoki, obraz środowisk literackich Rosji Radzieckiej i osobista opowieść o życiu duchowym.
Lilianna Łungina była znaną i cenioną w Rosji tłumaczką. Słowo w słowo to książka wyjątkowa, napisana na podstawie filmu dokumentalnego Olega Dormana, w którym ta mistrzyni literackiego przekładu, należąca do elity intelektualnej swoich czasów, wspomina rok po roku swoje bogate życie, przypadające na ostatnie trzy czwarte XX wieku. Oglądało ją, wstrzymując oddech, miliony widzów.
Łungina w dzieciństwie mieszkała we Francji, w Palestynie, w Niemczech, a na początku lat trzydziestych, jako trzynastolatka, wróciła do ojczyzny, do ZSRR.
Jej zajmująca gawęda – prosta i szczera aż do bólu – to kronika dramatycznej epoki, obraz środowisk literackich Rosji Radzieckiej i osobista opowieść o życiu duchowym. Marina Cwietajewa, Wiktor Niekrasow, Dawid Samojłow, Aleksandr Twardowski, Aleksandr Sołżenicyn, Warłam Szałamow, Jewgienij Jewtuszenko, Nikita Chruszczow, Josif Brodski, Astrid Lindgren – to tylko niektórzy spośród bohaterów tej książki, dalecy i bliscy towarzysze życia Lilianny.
Wspomnienia Łunginy, wcześniej już raz spisane przez pisarkę Claude-Catherine Kiejman, spotkały się z dużym zainteresowaniem we Francji: wywiad rzeka wydany w 1990 roku stał się tam bestsellerem.
Według mnie nie ma na świecie nic bardziej interesującego, niż patrzeć i słuchać, jak zasłużony i mądry człowiek szczerze opowiada o swoim życiu. Szczególnie jeśli upłynęło ono w Rosji i przeżyte zostało tak, jak żyła Lilianna Łungina. Historia Lilianny Łunginy opowiedziana przez nią samą – to chyba najsilniejsze doznanie artystyczne ostatnich lat.
Boris Akunin
Fantastyczne życie Lilianny Łunginy, mieszczące w sobie cały dwudziesty wiek, i jej niesamowita opowieść o tym życiu to przygnębiające świadectwo: jedynie kultura została po strasznym rosyjskim XX wieku.
Leonid Parfienow, dziennikarz i prezenter telewizyjny
Łungina stworzyła wyraziste, sugestywne, wiarygodne świadectwo swoich czasów. Ten dokument zawiera sporą wiedzę o Rosji i jej kulturze, pozwala też odczuć atmosferę epoki, którą Lilianna Łungina wspomina z sentymentem, ale i ulgą, że już minęła.
prof. Alicja Wołodźko-Butkiewicz
Historia XX wieku oczami jednego człowieka. Film-wspomnienie, film-objawienie, film-epoka.
kanał telewizyjny Rossija
Oleg Dorman (ur. 1967) – reżyser, pisarz. W 2009 roku za filmową wersję Rybki został nagrodzony wieloma nagrodami, w tym nagrodą na moskiewskim festiwalu Stalker, nagrodą rosyjskich krytyków telewizyjnych, przyznano mu też Laur 2009 za najlepszy film dokumentalny.
Komentarze