"LIMBO" Melania G. Mazzucco

Jest wigilia Bożego Narodzenia. 27-letnia Manuela Paris wraca do domu w nadmorskim miasteczku niedaleko Rzymu. Lata temu stamtąd wyjechała, by zostać żołnierzem. Zostawiła za sobą nieszczęśliwy, buntowniczy okres dojrzewania i z determinacją oraz poświęceniem zbudowała życie, o jakim zawsze marzyła: jako dowódca plutonu w afgańskiej pustyni.

Teraz ucieka przed jeszcze straszliwszym wspomnieniem: krwawego ataku, do którego doszło podczas jej służby. Manuela została w nim ranna i powrót w rodzinne strony ma być elementem rekonwalescencji. Tymczasem walka z wojennymi wspomnieniami okazuje się równie  wyczerpująca i podstępna jak sama wojna.

Przytłoczona i zagubiona, Manuela spotyka podczas jednego z samotnych spacerów tajemniczego turystę człowieka bez przeszłości, który tak jak ona tkwi w zawieszeniu między lękiem a nadzieją. Spotkanie to oraz uczucie, jaki rodzi się pomiędzy nimi, daje jej siłę do stawienia czoła przeszłości i sekretom skrywanym przez jej najbliższych.

Snując równolegle opowieść o Manueli przebywającej w rodzinnym domu i Manueli walczącej w Afaganistanie, Melania Mazzucco mówi o miłości i stracie, o śmierci i sile w sposób, który zaskakuje i pozwala przeżyć oczyszczenie. Jak Manuela Paris, czytelnik również musi sobie odpowiedzieć, co znaczy być córką, siostrą, kobietą, patriotą, żołnierzem lub po prostu, człowiekiem.

Manuela Paris wychodzi poza karty nowej powieści Mazzucco, a jednocześnie czytelnik zostaje wciągnięty w świat tej twardej, zdeterminowanej młodej kobiety. [] Dzięki znakomitemu stylowi i mistrzowskiemu snuciu opowieści Mazzucco przedstawia wojnę w Afganistanie i jej następstwa tak realistycznie, jakby sama przeżyła wszystko, co opisuje.
Library Journal

Powieść wypełnia istotną lukę w narracji o życiu kobiet służących w armii. Ważny głos w literaturze wojennej XXI wieku.
Kirkus Reviews

[Limbo ma] wszelkie cechy wielkiej współczesnej powieści, w rodzaju tych, jakich nie mieliśmy od lat []. Limbo należy czytać nie tylko ze względu na mistrzowski, precyzyjny język i wspaniałe dialogi ale przede wszystkim dlatego, że oferuje czytelnikowi niezwykłą pożywkę do refleksji nad tym, kim jesteśmy i jak sami odnajdujemy się w dzisiejszym świecie.
Wlodek Goldkorn "L'Espresso"

przekład: Katarzyna Skórska