O czym może świadczyć notoryczne sprzątanie?

Zdarza się czasami, że nadmierne i kompulsywne sprzątanie prowadzić może do obsesji i negatywnie wpływać na psychikę. Dzieje się tak wtedy, gdy  zamiłowanie do sprzątania, zamienia się w chorobę. Bywa  także, że ciągłe sprzątanie wynika z potrzeby sprawowania kontroli, zminimalizowania chaosu i stresu. Psycholodzy wskazują, że kompulsywne sprzątanie dotyka bardzo często perfekcjonistów, którzy lubią mieć wokół siebie idealny porządek. Nie brakuje osób, które zabierają się za sprzątanie domu i jego otoczenia, gdyż pomaga im to redukować stres, lęki, radzić sobie z problemami i negatywnymi emocjami. Sprzątanie może stać się częścią mechanizmu obronnego człowieka. Gdy osoba przeżywająca trudności skupia się na zamiataniu podłóg, prasowaniu, segregowaniu ubrań czy myciu okien, łatwiej jest jej wyrzucić nieprzyjemne myśli z głowy, radzić sobie z nieprzyjemnymi sytuacjami, ciężkimi doświadczeniami.

Wielogodzinne sesje sprzątania mogą wynikać z nieuporządkowania emocjonalnego, przytłoczenia emocjami, podatności na presję utrzymania idealnej czystości w domu. Mania czystości przerodzić się czasem może w nerwicę natręctw. Warto wtedy skorzystać z profesjonalnej pomocy specjalistów. Osobom kompulsywnie sprzątającym, aż do wyczerpania fizycznego, zaleca się terapię poznawczo-behawioralną.

Dbanie o czystość jest naturalne, ale  w przypadku, gdy sprzątanie przeradza się w zaburzenie psychiczne, konieczne jest uzyskanie wsparcia medycznego. Znawcy zagadnienia wiedzą bowiem, jak pomóc osobom dotkniętym kompulsywnym sprzątaniem, odzyskać spokój ducha i kontrolę nad własnym życiem.

Iwona Trojan

^{Fot. Wygenerowano AI}