Piegi na katar - Salony Jerzego Iwaszkiewicza

Jerzy Iwaszkiewicz jest człowiekiem dobrym, a mimo to pisze dobrze, czyli coś się nie zgadza” – stwierdził we wstępie do książki Janusz Głowacki. Sam autor mówi, że felietony piszą się same, trzeba tylko trochę poszukać. Piegi na katar to kolejny, po Kocie w pralce, wybór felietonów Jerzego Iwaszkiewicza. Pozycja obowiązkowa.

Stały bywalec salonów, tropiciel skandali oraz wszelkiego rodzaju absurdów, życzliwy obserwator życia i pięknych kobiet, miłośnik natury i dobrej kuchni znów zabiera czytelnika w sentymentalną lecz niepozbawioną ironicznej nuty podróż po nadwiślańskich salonach oraz komentuje naszą polską swojską rzeczywistość. Czasem ukłuje boleśnie. Innym razem tylko lekko uszczypnie tu i tam. Będzie o balach, będzie o ludziach – wielkich i małych, autorytetach, gwiazdach, błaznach i tych, którzy odeszli. O polityce nadal nie pisze za wiele, bo to z reguły źle wpływa na zdrowie.

Recenzje:
“Bohaterowie nie są zmęczeni. I nie tracą czasu.
Zabawa trwa nadal, orkiestra gra, strzelają korki od szampana.
Bo przecież, do diabła, trzeba żyć.
Do ostatniej kropli wódki, ostatniej podróży dreamlinerem, ostatniego walca, tanga, balu i ostatniego lata nad Bałtykiem.
Czasem tylko, żeby nie było za fajnie, wkradnie się duch wielkiej polityki, dla niepoznaki przemknie jakiś prezes albo rzecznik, wybuchnie wielki skandal albo maleńki skandalik… Czasem zagrają marsza żałobnego, bo życie w końcu składa się też ze śmierci, a pogrzeb już dawno stał się wydarzeniem towarzyskim. Jerzy Iwaszkiewicz wciąż obserwuje, tropi, ironizuje, zawstydza i bawi. Coraz częściej jednak w jego felietonach pobrzmiewają refleksje nad istnieniem, nostalgia za tym, co mija. Odchodzą autorytety, przychodzi nowe, ale czy lepsze? I czy przyszłość ma szansę bez przeszłości?
A co ratuje przed szaleństwem? Poczucie humoru. Jak mówił Marcel Proust: „Wszyscy musimy, chcąc uczynić rzeczywistość znośną, utrzymać w sobie kilka drobnych szaleństw”.
Piegi na katar? Lektura obowiązkowa”.
Katarzyna Przybyszewska, redaktor naczelna “Vivy!”

„Pierwszy wybór felietonów z „Vivy!” poszedł świetnie. No to jest drugi. Ten drugi, podobnie jak pierwszy, mógłby się nazywać „Dyskretny urok burżuazji”, gdyby Buñuel już tego nie użył. A rzecz dotyczy nadwiślańskich elit. Świat schodzi na psy, bomby wybuchają, głowy obcinają, dookoła wygnani, wściekli i odrzuceni. Ale na salonach całego świata ruch. Titanic zatonął, ale bal w Bryzie trwa”.
Janusz Głowacki

O autorze:
Jerzy Iwaszkiewicz – znany dziennikarz i felietonista, bywalec warszawskich salonów, narciarz i żeglarz. Wielokrotny zwycięzca mistrzostw narciarskich oraz samolotowych rajdów dziennikarzy. Od 22 lat Komandor Żeglarskich Mistrzostw Dziennikarzy. W sierpniu 2015 r., w wieku lat 80, zajął w regatach II miejsce i dolał wszystkim małolatom. Ukończył polonistykę na UW. W 1952 r. rozpoczął pracę w „Głosie Pracy”. Pisywał felietony „Samo życie” do „Expressu Wieczornego”. W połowie lat 70. przeszedł do „Sportowca”. W latach 1985–1991 prowadził w Programie III Polskiego Radia nagrodzoną wieloma nagrodami audycję „Winien i ma”. Przez 10 lat prowadził magazyn „Auto” w TVP2. Był też autorem kroniki towarzyskiej w miesięczniku „Sukces”. Pisywał felietony do maga-zynów żeglarskich „Rejs” i „H2O”. Publikował też w „Polityce”, dodatku motoryzacyjnym „Rzeczpospolitej” oraz na portalu motofakty.pl. Z Tadeuszem Górnym, Krystyną Gucewicz i Jerzym Kisielewskim tworzył niedzielne audycje „Kwestia smaku” w Radiu dla Ciebie. Otrzymał Złoty Mikrofon, nagrodę Polskiego Radia dla wybitnych radiowców. Od ponad 14 lat pisze „Salony Jerzego Iwaszkiewicza” w dwutygodniku „Viva!”. Od 8 maja 2010 r. jest komentatorem programu „Szkło kontaktowe” w TVN24.

Dane wydawnicze:
Wydawnictwo Edipresse Polska| s. 192
I Premiera: 21.10.2015