"Skoruń" Maciej Płaza

Siedem opowieści o ziemi, rzece i robocie, o tęsknocie za nieznanym, o radosnym i lękliwym żegnaniu się z dzieciństwem, i o olśnieniach, jakie przynosi inicjacja.

Nadwiślańska wieś w komunistycznej Polsce. Bohaterem i narratorem zbioru opowiadań Macieja Płazy jest młody chłopak - łobuz, czyli skoruń. Przezwisko, którego używa wiecznie rozgniewany ojciec i pobożna matka, przylgnęło do niego bardziej niż imię, bo jak mu na imię, nawet nie wiadomo.

Rytm życia na wsi wyznaczają pory roku i związane z nimi prace w gospodarstwie, przede wszystkim w okazałym sadzie. Zbiory jabłek, rodzinne tajemnice i burzliwe kłótnie ojca ze stryjem - to zaledwie niewielka część rzeczywistości, w której upływa życie bohatera. Ktoś znika, ktoś inny się pojawia, ktoś inny umiera. Gdzieś w tle toczy się walka z ówczesnym systemem i nie przebrzmiały jeszcze echa wojny. A w centrum on, skoruń, jego przemyślenia i jego odkrycia - wszystko to wyrażone bez skrępowania, dosadnie, między jedną skrzynką jabłek a drugą.

Seria: archipelagi