"Mózg w żałobie" dr Lisa M. Shulman

W 2011 roku u męża dr Lisy Shulman, dr. Williama Weinera, zdiagnozowano raka. Zmarł siedemnaście miesięcy później. Oboje byli neurologami. Nagle z lekarzy stali się pacjentami. Neurolog jest ekspertem w nauce o mózgu, jednak okazuje się, że nikt nie jest dobrze przygotowany na kolejne etapy walki ze śmiertelną chorobą. Ta książka jest poruszającym zapisem przemyśleń obojga lekarzy. Wspomnienia dr Shulman przeplatają się ze wspomnieniami jej męża, Billa. Towarzyszymy im od chwili diagnozy, poprzez różne etapy walki z chorobą, aż do momentu pogodzenia się z sytuacją, w jakiej się znaleźli. Dotąd oboje ratowali swoich pacjentów, teraz muszą ratować siebie.

Mózg w żałobie to książka wyjątkowa: dotyka najgłębszych aspektów straty i stresu posttraumatycznego pod kątem psychologicznym i neurologicznym.

Autorka odpowiada na pytania:

• W jaki sposób nasz mózg i ciało reagują na stratę kogoś bliskiego?
• Jak przebiega fizyczny i psychiczny proces zdrowienia po stracie?
• Jak możemy pomóc sobie i bliskim?
• Połączenie pamiętnika, książki popularno-naukowej i poradnika.

Popijaliśmy kawę w jasny, letni, pełen obietnic poranek na początku naszych wakacji w Maine, kiedy dowiedzieliśmy się, że Bill umiera. Wszystko zaczęło się nagle – zaczął się początek końca. Bill opisał ból w dolnej części pleców. Parzyłam kawę, gdy naszła mnie niepokojąca myśl. Byliśmy lekarzami, więc opisywanie rokowania i możliwości leczenia nowo zdiagnozowanych pacjentów jest nam znane. Trudna prawda w medycynie jest taka, że nie ma jednego poprawnego podejścia do leczenia chorób; zawsze są pytania bez odpowiedzi. Drzwi poczekalni otwierają się i staje w nich Bill. Patrzy na mnie, blady i porażony informacjami.

Poczekalnia jest niewielka i słabo oświetlona. Biały hałas tłumi głosy Billa i psychologa. Siedząc na dziwnie niskim krześle, czekam na swoją kolej, próbuję ogarnąć myśli. Ale w miarę jak jego rokowania stają się przerażające, klarowność myśli znika i pojawiają się okresy załamania. (...). Umieramy... Bill i ja umieramy. Ale obiecałeś mi, że zestarzejemy się razem, powiedziałam. A on odparł: I tak właśnie będzie. Zawsze będę z tobą, ale nie w sposób, w jaki to sobie wyobrażaliśmy. Mechanizmy obronne są podświadome. (...) Jako neurolog uważam, że metafora zranionego umysłu i mózgu ma sens. Rozumiemy pojęcie leczenia ran. Proces leczenia przechodzi przez etapy, które u różnych osób mogą być krótsze lub dłuższe. Jak mózg reaguje na uraz emocjonalny? Dysocjacja jest mechanizmem obronnym, uruchamianym, kiedy mózg osiąga maksymalną zdolność do przetwarzania danych wejściowych – gdy jesteś przytłoczony rzeczami, których nie możesz kontrolować. Dysocjacja może nastąpić, gdy stanie się coś, czego nie możesz kontrolować – gdy czujesz się bezradny w obliczu wydarzeń, które postrzegasz jako zagrożenie dla swojego życia lub zdrowia psychicznego.

Moim celem jest to, by książka była nie tyle zapisem wspomnień, co przewodnikiem, rzucającym światło na powszechne doświadczenia podczas utraty bliskiej osoby i na to, w jaki sposób nasz mózg na to odpowiada i się leczy. Mózg w żałobie to książka wyjątkowa: dotyka bowiem najgłębszych aspektów straty i stresu posttraumatycznego pod kątem psychologicznym i neurologicznym.

Dr Lisa M. Shulman Profesor neurologii na University of Maryland. Jest autorką i redaktorką wielu książek na temat zaburzeń neurologicznych, w tym choroby Parkinsona. Jest dyrektorem Centrum Zaburzeń Ruchu Uniwersytetu Maryland. Pełniła funkcję skarbnika Amerykańskiej Akademii Neurologii i jest członkiem Rady Dyrektorów Amerykańskiej Akademii Neurologii. Obecnie dr Shulman zasiada w Radzie Dyrektorów Organizacji Zdrowia PROMIS iAmerican Brain Foundation. Głównym zainteresowaniem badawczym dr Shulmana jest wpływ przewlekłych chorób neurologicznych, takich jak choroba Parkinsona, na codzienne funkcjonowanie i jakość życia.