Polska w sercu Europy to opowieść o naszej pamięci zbiorowej i XX-wiecznej historii Polski widzianej oczami francuskiego socjologa. Śledząc najważniejsze wydarzenia i malując portrety wybitnych postaci minionego stulecia, autor szuka odpowiedzi na pytanie, jak Polacy wykorzystują własną historię i jak oceniają swoją rolę na arenie europejskiej i światowej. Przedstawia przy tym główne narracje, jakie przez dziesięciolecia towarzyszyły polskiemu pamiętaniu i opowiadaniu historii: począwszy od narracji legionowej w I wojnie światowej, przez piłsudczykowską i narodową, socjalistyczną, komunistyczną, aż po dominujące współcześnie: patriotyczną z domieszką martyrologii i proeuropejsko-liberalną.
Wspaniała czytelnicza przygoda dla miłośników książek Adama Zamoyskiego, Normana Daviesa, Timothy’ego Snydera i Przemysława Czaplińskiego.
Nie brakuje intelektualistów, którzy zastanawiają się, czemu właściwie mają służyć te dyskusje, bo wygląda to trochę tak, jakby Polacy nie potrafili cieszyć się ze swoich zwycięstw, znajdując upodobanie w jałowych sporach.
Odpowiedź znowu nasuwa się sama. Pamięć o tych przełomowych chwilach zderza się nieustannie ze sprzecznymi narracjami, z rozbieżnymi ocenami i w gruncie rzeczy wykorzystywana jest jako instrument w walce politycznej. Po upadku komunizmu historia uzyskała w Polsce szczególny status wśród nauk społecznych. Stało się tak z wielu powodów, przy czym najważniejszym z nich była powszechna potrzeba „odzyskania” własnej historii wymiecionej z podręczników i wszelkich publikacji przez komunistyczną cenzurę.
(fragment wstępu)
premiera: 12 X 2017
Komentarze