Kogo tu nie ma Znalazło się miejsce i dla Francisa Bacona, i dla Dostojewskiego; dla Rabelaisa i dla Anatolea Francea; dla Schönberga i dla Janáčka. Kundera w odniesieniu do ich utworów nie skąpi celnych, czasem zaskakujących spostrzeżeń. Wnikliwie i z namysłem analizuje również pojawiające się i mijające mody, czarne listy twórców (Cioran, który o Fransie szepcze: Niech pan nigdy nie wymawia tutaj głośno tego nazwiska), które okazują się być ulotne wobec ponadczasowości dzieł sztuki, żyjących własnym życiem długo po śmierci ich twórców.
Milan Kundera (ur. 1929) jeden z najbardziej znanych pisarzy czeskiego pochodzenia. Uczestnik Praskiej Wiosny, dwukrotnie wstępował do Czeskiej Partii Komunistycznej i dwukrotnie został z niej wydalony. W 1975 roku wyemigrował do Francji, w 1981 roku przyjął francuskie obywatelstwo. W 1990 opublikował ostatnią powieść w języku czeskim, od tej pory pisze tylko po francusku. Do jego najbardziej znanych utworów należą: Żart (1967), Śmieszne miłości (1970), Życie jest gdzie indziej (1973), Walc pożegnalny (1976), Księga śmiechu i zapomnienia (1978), Nieznośna lekkość bytu (1984) oraz Nieśmiertelność (1990), a także eseje Sztuka powieści (1986) i Zdradzone testamenty (1993). Wydawnictwo W.A.B. od 2013 roku wznawia wszystkie dzieła pisarza w znakomitych projektach graficznych Przemka Dębowskiego.
Przekład: Marek Bieńczyk
Premiera: 3 sierpnia 2016
Seria: Don Kichot i Sancho Pansa
Komentarze