Ryzyko zajścia w ciążę po stosunku bez zabezpieczenia nie jest jednakowe dla każdej kobiety i w każdym momencie. Kluczowe znaczenie ma kilka czynników, które determinują płodność w danym czasie.
Najważniejszym elementem wpływającym na prawdopodobieństwo zapłodnienia jest dzień cyklu miesiączkowego, w którym doszło do stosunku. Najwyższe ryzyko występuje w tzw. oknie płodności.
Płodność kobiety zmienia się wraz z wiekiem. Nie oznacza to jednak, że zajście w ciążę jest niemożliwe.
Ogólny stan zdrowia, regularność cykli miesiączkowych, a także ewentualne schorzenia (np. zespół policystycznych jajników, choroby tarczycy) mogą wpływać na płodność i regularność owulacji, a tym samym na ryzyko ciąży po stosunku bez zabezpieczenia.
Określenie dokładnej, procentowej szansy na ciążę po jednym stosunku bez zabezpieczenia jest trudne, ponieważ zależy od wspomnianych wyżej czynników, głównie od fazy cyklu. Dane naukowe wskazują jednak na pewne ogólne prawidłowości. Prawdopodobieństwo zapłodnienia jest najwyższe w dniach bezpośrednio poprzedzających owulację i w jej trakcie.
|
Faza cyklu miesiączkowego |
Szacowane ryzyko ciąży po stosunku bez zabezpieczenia |
|
Faza folikularna (przed dniami płodnymi) |
Niskie, ale nie zerowe (zwłaszcza przy krótkich cyklach) |
|
Okno płodności (kilka dni przed owulacją) |
Wysokie, rosnące z każdym dniem |
|
Dzień owulacji |
Najwyższe |
|
Faza lutealna (po owulacji) |
Bardzo niskie, bliskie zeru |
Tak, istnieje ryzyko zapłodnienia nawet w przypadku stosunku przerywanego. Preejakulat, czyli płyn wydzielany przez cewkę moczową mężczyzny przed wytryskiem, może zawierać aktywne plemniki. Choć jest ich znacznie mniej niż w nasieniu, ich obecność sprawia, że każda forma stosunku bez mechanicznej bariery (np. prezerwatywy) wiąże się z ryzykiem ciąży.
W sytuacji, gdy doszło do stosunku bez zabezpieczenia lub zastosowana metoda antykoncepcji zawiodła, istnieje możliwość skorzystania z antykoncepcji awaryjnej. Jest to metoda stosowana już po stosunku w celu zapobieżenia ciąży. Jej mechanizm działania polega głównie na opóźnieniu lub zahamowaniu owulacji.
Jedną z dostępnych opcji jest antykoncepcja hormonalna w postaci tzw. tabletki „dzień po”. Wymaga ona recepty, którą może wystawić lekarz, a w aptekach uczestniczących w pilotażu Ministerstwa Zdrowia – także farmaceuta (osobom, które ukończyły 15 lat). Przed wystawieniem recepty specjalista ocenia zasadność jej zastosowania i wyklucza ewentualne przeciwwskazania. Decyzję o wystawieniu recepty podejmuje lekarz lub farmaceuta po ocenie indywidualnej sytuacji pacjentki.
Aby wynik testu ciążowego był wiarygodny, należy go wykonać w odpowiednim czasie. Domowe testy ciążowe wykrywają w moczu obecność hormonu hCG (gonadotropiny kosmówkowej), który jest produkowany po zagnieżdżeniu się zarodka w macicy.
Zaleca się wykonanie testu najwcześniej w dniu spodziewanej miesiączki. Wykonanie go wcześniej może dać wynik fałszywie negatywny, ponieważ stężenie hCG może być jeszcze zbyt niskie do wykrycia. W przypadku nieregularnych cykli, test należy wykonać po około 3 tygodniach od stosunku.
W razie wątpliwości dotyczących ryzyka ciąży i niepewności co do dalszego postępowania, wskazana jest konsultacja z lekarzem ginekologiem lub lekarzem rodzinnym. Specjalista udzieli informacji na temat indywidualnej sytuacji, omówi dostępne opcje, w tym antykoncepcję awaryjną, oraz odpowie na pytania. Decyzje powinny być podejmowane w oparciu o wiedzę medyczną i w porozumieniu z lekarzem.
Źródła:
Artykuł służy celom edukacyjnym i nie jest poradą lekarską. Nie zastępuje wizyty u specjalisty, dlatego w sprawach zdrowotnych skontaktuj się z lekarzem.
Materiał zewnętrzny
Komentarze