"Syrena i Pani Hancock" Imogen Hermes Gowar

Prawa do ekranizacji powieści zostały już wykupione przez firmę producencką Playground (która stoi za m.in. za sukcesem serialu Woolf Hall opartym na powieści Hilary Mantel).

Pewnego wrześniowego wieczoru w 1785 roku kupiec Jonah Hancock słyszy niecierpliwe pukanie do drzwi. W progu stoi jeden z jego najlepszych kapitanów, klnąc, plując i nerwowo przestępując z  nogi na nogę. Statek pana Hancocka przepadł. Ale kapitan przywiózł kupcowi coś, co swoją wartością przewyższa okręt… Wyłowiony z morskich odmętów niepospolity stwór, bez wątpienia jest… najprawdziwszą syreną!

Kiedy plotka roznosi się po okolicznych dokach, kawiarniach i lupanarach, wszyscy chcą zobaczyć cudo pana Hancocka. Pojawienie się syrenki – małej, złej i bez wątpienia martwej, odmienia życie starego armatora, który wprost z portowych zaułków trafia na salony. Wizja znacznych korzyści materialnych jest pokusą, której nie należy się zbyt długo opierać, więc kupiec zgadza się wypożyczyć cudowną poczwarę do najsławniejszego domu rozpusty w Londynie. W tym luksusowym przybytku czeka na pana Hancocka o wiele więcej syren. Znacznie groźniejszych i bardziej ponętnych niż jego morski stwór – gotowych dać mu szczęście, o którym marzy, lub zhańbić go i przywieść do zguby… A już na pewno sprowadzić jego życie na zupełnie nowy i bardzo nieoczekiwany kurs…

TO WYJĄTKOWA PODRÓŻ, KTÓRA WKRÓTCE ODMIENI WSZYSTKO…

Chodzą pogłoski o tym, że raz poskromione syreny stają się dobrymi, skromnymi żonami i kochającymi matkami. Podobno mają osobliwe poczucie humoru i często śmieją się w głos ze zwyczajnych rzeczy – ze starca gromadzącego monety lub ze skopka mleka, które kwaśnieje w czasie burzy – jak gdyby było w nich coś śmiesznego. Każdy wie, że nie można pozostawić takiej morskiej żony bez opieki. Jest niespokojna i krąży nerwowo, jakby nadal słyszała do­biegające od strony wody upiorne wołanie. Pójdzie na brzeg i z twa­rzą mokrą od łez będzie patrzyła, jak morska piana kłębi się wokół jej kostek. Niepilnowana, będzie szukała rybiej łuski, która odpadła z jej ciała w chwili, gdy wyciągnięto ją z wody. Mogąc powrócić do morza, bez wahania zrzuci krępujące ją więzy macierzyństwa i za­pomni o małżeńskich

Ta powieść wspaniale przywołuje tętniący życiem, pełen sprośności świat osiemnastowiecznego Londynu. Bez wątpienia jest to początek pięknej kariery Imogen Hermes Gowar.
„Vogue”

tłumaczenie: Anna Dobrzańska
liczba stron: 512
ISBN: 978-83-8125-312-3
oprawa: twarda z obwolutą