Z herbatą dookoła świata

Historia herbaty.
Smaki i rytuały powiązane z herbatą w różnych częściach świata bardzo się od siebie różnią. Oto krótki ich przegląd.

Chiny
Już w VIII wieku w Chinach zauważono, że herbata to niezwykły napój. Jej przyrządzanie powiązano z harmonią, która wpływa na prawa natury, a więc i funkcjonowanie człowieka. Do tej pory w tym azjatyckim  kraju przygotowywanie herbaty to prawdziwy ceremoniał i sposób życia. Napój ten zaparza się w specjalnej czarce z przykrywką. Do naczynia wsypuje się niewielką ilość liści i zalewa wrzątkiem. Zalewać gorącą wodą czarkę można cztery razy. Najlepszy smak uzyskuje się jednak za drugim lub trzecim. Herbatę pija się z filiżanek. Chińczycy delektują się zielonymi i czarnymi herbatami. Dodają do nich różne przyprawy.

Japonia
Herbata przywędrowała do Japonii z Chin w VIII wieku. Rytuał raczenia się tym napojem odbywa się często w ogrodowych pawilonach herbacianych. Wywodzi się on z czasów spotkań herbacianych samurajów. Odpoczywali oni od codziennych spraw przy herbacie. Także i dziś rozmowy o polityce lub obowiązkach zawodowych są rzeczą niestosowną przy raczeniu się tym wielowiekowym napojem. Popularne są natomiast szkoły, które kształcą w przeprowadzaniu rytuałów herbacianych. Parzenia i podawania aromatycznego trunku uczą się głównie młode kobiety.

Wielka Brytania
Herbata pojawiła się w Wielkiej Brytanii w XVII wieku. Angielska kultura picia tego napoju wymaga, aby herbatę podać w imbryku i rozlać do filiżanek, w których uprzednio znalazło się mleko. Nagminne jest również słodzenie herbaty. Popularne są tzw. Early Morning Tea, Breakfast Tea i Afternoon Tea, zwana Five O’clock. W Anglii parzy się często mieszanki herbat indyjskich i cejlońskich. Bywa, że Anglicy wypijają do sześciu filiżanek pobudzającego napoju. W Szkocji do filiżanki najpierw nalewa się trochę whiskey, dodaje cukier i zalewa herbatą. Popularne jest ozdabianie napoju śmietaną. W dawnych czasach wróżono z herbacianych liści. Dziś ten zwyczaj zaniknął.

Rosja
Rytuały herbaciane w Rosji od XVIII wieku powiązane są z samowarem. To dużych rozmiarów naczynie z brązu lub porcelany, które dzięki rodzajowi paleniska w środku utrzymuje temperaturę wody w stanie wrzenia. Herbatę pija się tu według tradycji małymi łykami przez włożony do ust kawałek brązowego cukru lub marmolady owocowej. W części azjatycko – muzułmańsko Rosji pija się herbaty zielone oraz czarne  z mlekiem.

Stany Zjednoczone
Charakterystyczna dla Stanów Zjednoczonych jest tzw. Ice Tea, czyli herbata z lodem. Pomysł ten przyszedł do głowy Richardowi Blechyndenowi w na początku XX wieku i nic a nic nie stracił na atrakcyjności. Współcześni Amerykanie chętnie otwierają się na nowe smaki i uprzyjemniają sobie życie herbacianymi rytuałami.

Iwona Trojan
(iwona.trojan@dlalejdis.pl)

Fot. pixabay.com



Komentarze




Społeczność

Newsletter

Reklama

 
W tej witrynie stosujemy pliki cookies. Standardowe ustawienia przeglądarki internetowej zezwalają na zapisywanie ich na urządzeniu końcowym Użytkownika. Kontynuowanie przeglądania serwisu bez zmiany ustawień traktujemy jako zgodę na użycie plików cookies. Więcej w Polityce Cookies. Ukryj komunikat