Jeżeli problem powtarza się regularnie, warto przyjrzeć się zarówno ogólnemu stanowi zdrowia, jak i stylowi życia. Czasem źródłem trudności są choroby przewlekłe, czasem leki, hormony, stres albo kilka czynników jednocześnie.

Czy zaburzenia erekcji są normalne po 40. roku życia?

Z wiekiem ryzyko problemów z erekcją rzeczywiście rośnie. Wynika to między innymi z większej częstości występowania chorób układu krążenia, nadciśnienia, cukrzycy czy zaburzeń metabolicznych.

Nie oznacza to jednak, że przewlekłe zaburzenia erekcji należy uznać za fizjologiczny i nieodwracalny element starzenia.

Wielu mężczyzn zachowuje sprawność seksualną również w starszym wieku. Jeśli problemy zaczynają się pojawiać częściej niż wcześniej, warto potraktować je jako sygnał do oceny stanu zdrowia, a nie wyłącznie konsekwencję metryki.

Co z wiekiem zmienia się w organizmie?

Proces starzenia może wpływać na różne elementy odpowiedzialne za prawidłową erekcję. Z czasem mogą pogarszać się parametry układu naczyniowego, częściej występują choroby przewlekłe, a poziom niektórych hormonów może ulegać zmianom.

Znaczenie mają również przyjmowane leki. Im więcej chorób współistniejących, tym większe prawdopodobieństwo stosowania preparatów, które u części pacjentów mogą wpływać na libido lub funkcje seksualne.

Z tego powodu u starszych mężczyzn diagnostyka zaburzeń erekcji często wymaga szerszego spojrzenia na zdrowie całego organizmu.

Czy problemy z erekcją mogą zacząć się dużo wcześniej?

Tak. Zaburzenia erekcji dotyczą również młodych mężczyzn.

W tej grupie częściej większą rolę mogą odgrywać:

• przewlekły stres,
• lęk związany ze współżyciem,
• brak snu,
• napięcie w relacji,
• depresja,
• nadużywanie alkoholu,
• palenie papierosów,
• brak aktywności fizycznej.

Nie oznacza to jednak, że u młodego pacjenta można automatycznie założyć psychiczne podłoże problemu. Również w młodszym wieku mogą występować zaburzenia hormonalne, metaboliczne lub naczyniowe.

Zaburzenia erekcji a nadwaga

Nadmierna masa ciała może wpływać na zdrowie seksualne na kilka sposobów.

Otyłość zwiększa ryzyko cukrzycy typu 2, nadciśnienia i chorób układu sercowo-naczyniowego. Może również współwystępować z zaburzeniami hormonalnymi i obniżonym poziomem testosteronu.

Dlatego redukcja nadmiernej masy ciała może być jednym z elementów postępowania u mężczyzn z problemami ze wzwodem. Nie jest jednak uniwersalnym rozwiązaniem – jeżeli zaburzenia wynikają z innej przyczyny, konieczne może być dodatkowe leczenie.

Czy brak aktywności fizycznej wpływa na erekcję?

Może wpływać pośrednio, przede wszystkim przez pogorszenie kondycji układu krążenia i zwiększenie ryzyka nadwagi czy zaburzeń metabolicznych.

Erekcja zależy od prawidłowego przepływu krwi. Regularny ruch wspiera zdrowie naczyń, poprawia wydolność i pomaga kontrolować masę ciała.

Nie oznacza to, że trening sam w sobie rozwiąże każdy problem z erekcją. Może jednak być ważnym elementem profilaktyki i uzupełnieniem leczenia.

Jakie znaczenie mają alkohol i papierosy?

Palenie tytoniu może niekorzystnie wpływać na naczynia krwionośne, a tym samym również na mechanizm erekcji.

Alkohol również może pogarszać sprawność seksualną. Jednorazowo większa ilość może utrudniać osiągnięcie wzwodu, a przewlekłe nadużywanie może wpływać zarówno na układ nerwowy, jak i hormonalny.

Jeżeli zaburzenia erekcji zaczęły pojawiać się częściej, ograniczenie używek jest jednym z elementów, które warto uwzględnić podczas oceny stylu życia.

Kiedy przyczyna może być hormonalna?

U części mężczyzn istotnym czynnikiem może być niedobór testosteronu.

Najczęściej towarzyszą mu również inne objawy, takie jak spadek libido, przewlekłe zmęczenie, pogorszenie samopoczucia czy zmniejszenie masy mięśniowej.

Sam problem z erekcją nie wystarcza jednak do stwierdzenia niedoboru testosteronu. Konieczne są odpowiednie badania oraz ocena lekarza.

Jak wygląda dalsze postępowanie?

Podczas konsultacji lekarz analizuje nie tylko sam problem ze wzwodem, ale również choroby współistniejące, przyjmowane leki, styl życia, libido oraz czas trwania objawów.

W zależności od sytuacji może zalecić badania laboratoryjne, m.in. ocenę poziomu testosteronu, glukozy czy lipidów.

Jeżeli przyczyna zostanie określona, można dobrać leczenie odpowiednie do danego przypadku. U części pacjentów obejmuje ono zmianę stylu życia, u innych farmakoterapię, wsparcie psychologiczne lub dodatkowe metody leczenia.

Więcej informacji o diagnostyce i możliwościach terapii znajduje się na stronie poświęconej zaburzeniom erekcji.

Czy warto zgłaszać problem, jeśli nie występuje zawsze?

Tak, szczególnie gdy sytuacja zaczyna się powtarzać.

Zaburzenia erekcji nie muszą występować podczas każdego zbliżenia, aby miały znaczenie kliniczne. Problem może być nieregularny i zależny od stresu, zmęczenia czy innych czynników.

Jeżeli jednak trudności stają się częstsze niż wcześniej, warto sprawdzić, co może na nie wpływać.

FAQ – zaburzenia erekcji a wiek

Czy zaburzenia erekcji są nieuniknione po 50. roku życia?

Nie. Ryzyko ich wystąpienia rośnie wraz z wiekiem, ale nie każdy mężczyzna doświadcza przewlekłych problemów ze wzwodem.

Czy młody mężczyzna może mieć zaburzenia erekcji?

Tak. Mogą one występować również u młodych osób i mieć podłoże psychiczne, hormonalne, metaboliczne, naczyniowe lub mieszane.

Czy schudnięcie może poprawić erekcję?

U części mężczyzn z nadwagą lub otyłością poprawa masy ciała i kondycji może korzystnie wpływać na funkcje seksualne. Efekt zależy jednak od przyczyny problemu.

Czy po rzuceniu palenia erekcja może się poprawić?

Poprawa zdrowia naczyń krwionośnych po zaprzestaniu palenia może sprzyjać lepszemu funkcjonowaniu układu krążenia, co może mieć również znaczenie dla jakości erekcji.

Materiał zewnętrzny