Duże ryzyko
Grzyb ten jest bardzo często spotykany w Europie Środkowej, także w Polsce. Występuje przede wszystkim w lasach liściastych, ale także mieszanych. Przeważnie rośnie pojedynczo, choć zdarza się, że występuje w małej grupce. Najczęściej możesz go spotkać pod dębami i bukami, dużo rzadziej pod innymi drzewami liściastymi. Lubi glebę o odczynie obojętnym, bądź zasadowym, ale potrafi urosnąć także na kwaśnej. Co ciekawe, dla wielu drobnych zwierząt np. ślimaków czy owadów grzyb ten nie jest szkodliwy.
Jak rozpoznać?
Niestety, grzyb ten jest często mylony z innymi gatunkami. Ma łagodny smak, przez co trudno odróżnić go od innych. Najczęściej muchomor sromotnikowy jest mylony z jadalnym gołąbkiem zielonawym. Jak możesz odróżnić te grzyby? Charakterystyczne cechy to: kapelusz i blaszki. Grzyby te mają średnicę od 5 do 15 cm. Młode owocniki mają kształt półkolisty, zaś starsze – rozpostarty, płaski. Kolor grzyba jest oliwkowo-brązowy, zielonkawy, żółtawozielony lub biały. Skórka, podobnie, jak u maślaka daje się łatwo ściągać. Młode owocniki mają zapach miodowy, zaś starsze: nieprzyjemny, przypominający padlinę.
Sygnały alarmujące
Objawy zatrucia muchomorem są bardzo charakterystyczne. Jednak pamiętaj, że ich nasilenie bywa zróżnicowane. Przede wszystkim wynika z ilości spożytego muchomora i zawartości w nim anatoksyn. Ich nagromadzenie zależy przede wszystkim od temperatury, ale także wilgotności powietrza i ilości opadów. Na nasilenie objawów wpływa wiek chorego, wrażliwość organizmu na toksyny oraz kondycja wątroby. Oczywiście, najbardziej narażone są małe dzieci, gdyż w ich organizmie aparat enzymatyczny komórki wątrobowej nie jest jeszcze do końca sprawny. Wyróżniamy trzy fazy zatrucia muchomorem sromotnikowym.
Będąc na grzybobraniu pamiętaj, aby zbierać tylko te okazy, których jesteś pewna na milion procent!
Joanna Ulanowicz
(joanna.ulanowicz@dlalejdis.pl)
Fot. sxc.hu
Komentarze