Narodowy Dzień Życia

W grudniu 2013 roku belgijski parlament zatwierdził nowelizację ustawy, w której zezwala się na eutanazję dzieci i małoletnich osób bez jakichkolwiek ograniczeń wiekowych. Znaczy to, iż o eutanazji najmłodszych będzie można traktować bez odwoływania się do kryterium, którym przed zmianami był wiek dziecka. Decyzję o skróceniu życia nieuleczalnie chorego dziecka, podejmuje ono samo w porozumieniu ze swoimi rodzicami, czy opiekunami. Aby uchwała mogła ostatecznie wejść w życie, wymaga podpisu króla Belgów. Ten fakt się jeszcze się nie dokonał, dzięki walce części społeczeństwa opowiadającej się przeciwko projektowi.

Protesty przeciwko belgijskiemu pomysłowi odbywają się nie tylko tam, lecz także w innych krajach Europy. Również w Polsce. Organizowana jest tu zbiórka podpisów obywateli opowiadających się przeciwko belgijskiej ustawie. W naszej laicko-liberalnej części Europy, Belgia jest jedynym krajem, w którym dopuszczono możliwość eutanazji dzieci, bez względu na ich wiek. Choć podążamy śladami „algorytmu postępowania”, wyznaczonego przez lewicowych popleczników Europy, to Polsce do zrealizowania podobnych pomysłów jeszcze daleko.

W naszym kraju wciąż walczy się o życie nieuleczalnie chorych dzieci. W 2004 roku polski parlament ustanowił 24 marca Narodowym Dniem Życia. Jak czytamy w uchwale z dnia 27 sierpnia 2004 „dzień ten powinien stać się okazją do narodowej refleksji nad odpowiedzialnością władz państwowych, społeczeństwa i opinii publicznej za ochronę i budowanie szacunku dla życia ludzkiego, szczególnie ludzi najmniejszych, najsłabszych i zdanych na pomoc innych(…)”. Celem powołania Narodowego Dnia Życia jest zachęta dla inicjatyw służących jego ochronie. Skupmy się na niektórych z dzisiejszych konsekwencji powołania tej uchwały.

Rokrocznie świętu temu przypisuje się hasło przewodnie. Były to między innymi:

• w roku 2013 - „Kierunek: Dziecko”
• w 2012 - „Rodzina receptą na kryzys”
• w 2011 - „Pamiętaj dajesz przykład”
• w 2010 - „Dziadki - Dziatkom”
• w 2009 - „Stawiam na rodzinę”
• w 2008 - „Jestem mamą. To moja kariera”
• w 2007 - „Razem na zawsze”

Dla realizacji prorodzinnych projektów obchodów tego święta w wymiarze społecznym powstała Fundacja Narodowego Dnia Życia (2009). Jej działaniu można przypisać wiele inicjatyw prorodzinnych. Nadrzędnym celem organizacji jest ochrona instytucji rodziny. Dzieje się to m. in. poprzez organizowanie „Marszu dla Życia i Rodziny”, konkursów,  kampanii, wykładów, czy poradników. Instytucję w działaniach wspomagają partnerzy - „Gość Niedzielny”, „Radio Zet”, portal „wPolityce.pl” i wielu innych.

Warto wspomnieć o najnowszej inicjatywie fundacji - projekcie pt.: „Kongres Polskiej Rodziny”, który odbędzie się 20 kwietnia na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. Głównym przedmiotem spotkania jest omówienie kwestii prawa rodziców do wychowania własnych dzieci i „roli państwa niewykraczającej poza funkcje pomocnicze w tym procesie”. Fundacja Narodowego Dnia Życia poprzez swoje działania nie tylko pomaga, ale także zachęca do pomocy inne osoby, czy instytucje. Ku dążeniu do łączenia się w celu dbania o wspólne dobro, jakim jest rodzina.

Jak wygląda refleksja rządzących nad sytuacją polskich rodzin? Jak (według polityków) postanowienia uchwały miałyby się odnosić do rzeczywistości polskich rodzin? W tej sprawie pewnie wiele rodzin nieraz już wyraziło ubolewanie nad możliwościami czynności refleksyjnych polskich rządzących. Dlaczego przemyślenia rządzących nie przekładają się na ich produktywne działanie związane z prowadzeniem polityki prorodzinnej? Cóż, odpowiedzi na te pytania mogłoby stanowić dobry materiał na odrębny artykuł.

J.P.
(redakcja@dlalejdis.pl)

^{Fot. sxc.hu}