„Rozstanie” Jodaeiye Nader az Simin

„Rozstanie”, w reżyserii twórcy głośnego „Co wiesz o Elly?”, to opowieść o dwóch rodzinach, których losy w dramatyczny sposób splatają się ze sobą. Film w doskonały sposób łączy elementy thrillera i dramatu psychologicznego, trzymając w napięciu do nieoczekiwanego finału.

STRESZCZENIE
Nader po rozstaniu z żoną zatrudnia kobietę, która ma zająć się jego chorym ojcem. Jednak nie wie, że jego nowa pracownica nie tylko jest w ciąży, ale też pracuje w tajemnicy przed swoim niezrównoważonym mężem. Wkrótce bohater znajdzie się w sieci kłamstw, manipulacji i publicznych konfrontacji.

Reżyseria: Asghar Farhadi
Scenariusz: Asghar Farhadi
Muzyka: Sattar Oraki
Zdjęcia: Mahmoud Kalari

W rolach głównych:
Peyman Moaadi - Nader
Leila Hatami - Simin
Sareh Bayat - Razieh
Shahab Hosseini - Hodjat
Sarina Farhadi - Termeh
Merila Zare'i - pani Ghahraii
Ali-Asghar Shahbazi - ojciec Nadera
Kimia Hosseini – Somayeh

MFF Berlin 2011 – Złoty Niedźwiedź, Nagroda Jury Ekumenicznego,
Srebrny Niedźwiedź dla najlepszych aktorów
MFF Erewań 2011 – Grand Prix

Iran
rok produkcji: 2011
czas trwania: 123 min.

GŁOSY PRASY
Wybitny film.
Małgorzata Sadowska, „Przekrój”

Nowy film Farhadiego, podobnie jak poprzedni, opowiada o konfrontacji ludzi należących do różnych klas społecznych, wyznających niespójne systemy wartości - po zachodniemu nowoczesne i liberalne albo oparte na fundamentalistycznych normach i zakazach. Ta nierozstrzygnięta konfrontacja dwóch światów wartości została ukazana z analityczną wnikliwością i suspensem. „Rozstanie” to nowe słowo w kinie irańskim podszytym dotąd ideą społecznej solidarności. (…) Widz od pierwszych scen zostaje wciągnięty w skomplikowaną sytuację rodzinną. Uczestniczy w grze o prawdę, która odsłania się stopniowo, ale nigdy do końca.
Tadeusz Sobolewski, „Gazeta Wyborcza”

„Rozstanie” oferuje nam obraz społeczeństwa, które wydaje się zupełnie inne niż to, w którym żyjemy, a jednak okazuje się bardzo podobne, jeśli chodzi o pewne bolesne, lecz uniwersalne prawdy.  W Iranie ludzie także się rozchodzą, w Iranie ludzie cierpią na chorobę Alzheimera, w Iranie mamy również klasową walkę, wynikającą z przepaści pomiędzy uprzywilejowanymi i tymi, którzy są tych przywilejów pozbawieni. Film Farhadiego opowiada o stosunkach społecznych w dzisiejszym Teheranie, ale uderzające jest jak duża część tej historii dotyka nas samych. (…).
Ten dramat sądowy, sfilmowany niespokojną, nerwową kamerą w autentycznych teherańskich mieszkaniach i na korytarzach publicznych instytucji w fascynujący sposób pokazuje złożoność sytuacji i ciągłe przesuwanie się moralnego punktu ciężkości. Wraz z upływem czasu staje się coraz bardziej jasne, że trudno tu potępić jednych i pochwalić drugich mimo że wszyscy – zarówno inteligencja, jak i klasa pracująca, tak wierzący, jak i niewierzący – zawsze w innych upatrują źródła swoich problemów. Postaci Farhadiego najpierw zdobywają naszą sympatię, następnie w mgnieniu oka ją tracą, by za chwilę odzyskać ją z powrotem.
Jonathan Romney, „The Independent”

„Rozstanie”, pasjonujący moralny i społeczny dramat rozgrywający się we współczesnym Iranie, udowadnia, że Asghar Farhadi, autor świetnego „Co wiesz o Elly”, zasługuje na miejsce w pierwszym rzędzie współczesnych mistrzów światowego kina. (…).
Irański reżyser wykazuje tak doskonałe panowanie nad rytmem kryminalnego wątku, że jego film można porównać do klasycznych obrazów Hitchcocka. Jednak łączy je z czymś, co już stało się jego specjalnością – niezwykłym wyczuciem w rysowaniu etycznych niuansów. Farhadi w swojej historii nie tylko uderza w czułe punkty, opowiadając o mężczyznach i kobietach, dzieciach i rodzicach, sprawiedliwości i religii we współczesnym Iranie. Stawia też wnikliwe i aktualne pod każdą szerokością geograficzną pytania o odpowiedzialność, podmiotowość, możliwość bezwarunkowego wyboru prawdy zamiast kłamstwa i o to jak cienka linia dzieli pryncypialność i dumę (szczególnie tę w męskim wydaniu) od samolubności i tyranii.
Lee Marshall, „Screen Daily”

Asghar Farhadi drwi z nas, z naszego poczucia uczciwości, gry pozorów, według której przypisujemy innym role, winy, słowa, działania. Czy rzeczywiście znamy prawdę, wiemy, co się wydarzyło, jaki był rozwój wypadków? (…) Asghar Farhadi udowadnia jak często jesteśmy w błędzie przyjmując coś za pewnik. Nie tylko potwierdza, że dajemy się zwodzić własnym domysłom i wyobrażeniom, przewrotnie ukazuje, że choć prawda jest najważniejsza, często wcale nie o nią chodzi. Prawda po prostu nie wystarcza, nikogo nie ratuje. (…) „Rozstanie” to film niezwykle wyważony. Uniwersalny w swoim przesłaniu, świetnie obsadzony i zagrany, a przy tym skromny. Intymny rodzinny dramat ukazuje złożoną irańską rzeczywistość, podziały społeczne i klasowe oraz przypisane im funkcje, zależności. (…) Owacje na stojąco, najlepszy film Berlinale.
Anna Serdiukow, stopklatka.pl