Safona - chluba wyspy Lesbos

Uczennice Safony pochodziły z całej wyspy, Cypru i z Azji Mniejszej. Poetka uczyła je wytwornych form obcowania, elegancji, a także sztuk pięknych. Przygotowywała młode kobiety do pełnienia swoich roli w społeczeństwie i otoczeniu domowym. Za główny cel prowadzonej przez siebie edukacji uznawała wpojenie cnoty "kalokagathia." To sposób postępowania, w którym naczelną zasadą było zachowanie nieskazitelności i pełnienie dobrych uczynków.

Sława Safony rozniosła się po całej Grecji. Nowe formy poetyckie, jakie stosowała budziły zainteresowanie. Jej utwory opowiadały o miłości, tańcach, szatach. Szczególnie osobisty charakter przemawiał przez lirykę miłosną. Safona sugestywnie zaklinała w niej Afrodytę i Erosa, opisując pożądanie i ogromną tęsknotę za dotykiem, uściskiem. Ile w tych dziełach było wyrażonych uczuć do podopiecznych dziewcząt? Zapewne wiele, bo poetka darzyła je nie tylko przyjaźnią, ale też miłością. Szczere przekazy w jej twórczości spowodowały, że zaczęto doszukiwać się w niej erotycznych podtekstów i "niezdrowych" relacji z uczennicami. A światło dzienne ujrzało nowe pojęcie: "miłość lesbijska."