Schronisko dla Kobiet i Matek z Dziećmi

Schronisko dla Kobiet i Matek z Dziećmi we Wrocławiu.
W kwietniu 1992 roku w drewnianym starym baraku przy ul. Złotostockiej /a w 1999r przeniesione na ul. Strzegomską 9 / powstaje schronisko dla kobiet i matek z dziećmi wymuszone sytuacją społeczną we Wrocławiu.

Obecny budynek posiada dwa skrzydła, w jednym funkcjonuje schronisko w którym obecnie przebywa 45 kobiet i 12 dzieci od urodzenia do 14 roku życia, a w drugim noclegownia gdzie obecnie przebywa 12 mieszkanek .

Schronisko udziela pomocy w zakresie:

  • trzech posiłków dziennie
  • noclegu
  • pomocy żywnościowej, odzieżowej
  • kąpieli , zmiany odzieży używanej, środków czystości
  • porad prawnych z zakresu prawa rodzinnego
  • kierowania na różnego rodzaju terapie, do ośrodków uzależnień
  • szeroko pojęta praca socjalna/ wyrabianie dokumentów, składanie wniosków o orzeczenie, rentę, emeryturę, pomoc w uzyskiwaniu pracy , redagowanie wszelkich pism do sądu – pozwy ,wnioski , odwołania, orzeczenia .
  • pomoc w uzyskaniu sprzętu rehabilitacyjnego, załatwianie rehabilitacji
  • pomoc psychologiczną, w schronisku zatrudniony jest psycholog, który prowadzi dla matek i dzieci różne zajęcia i warsztaty, wspiera dzieci mające trudności w szkole organizując im dodatkowe zajęcia
  • w każdą niedzielę odprawiana jest Msza św. można skorzystać z sakramentu
  • spowiedzi św czy porady duchowej czy też rozmowy z naszym Kapelanem schroniska
  • pomoc wolontariuszy – uczniowie gimnazjum pomagają dzieciom w odrabianiu lekcji
  • w schronisku można odbyć też staż zawodowy.


Niektórzy mogą się zastanawiać , co można zrobić , aby pomóc bezdomnym kobietom matkom z dziećmi w powrocie do społeczności. Wiemy z doświadczenia ,że jest to proces długotrwały i zależy od wielu czynników.

Jednak wiemy też, że zaczyna się w momencie, kiedy zjawia się w schronisku człowiek proszący o pomoc. Udzielenie wsparcia i danie możliwości odreagowania przykrych doświadczeń i emocji jest niezbędne i stanowi podstawę do dalszej pracy z mieszkankami schroniska.

Są  wydarzenia, które pomagają nam wszystkim poczuć się potrzebnym, ważnym, przydatnym, akceptowanym, niezastąpionym- w dobrym tego słowa znaczeniu , włączonym do wielkiej rodziny jakim jest wspólnota mieszkanek  w schronisku.

Takimi wydarzeniami są Święta Bożego Narodzenia ,Wielkanocy, uroczystości Chrztu Św. dzieci, imienin mieszkanek i dzieci, św. Mikołaja, Dzień Matki, Dzień Dziecka, Andrzejki, Sylwester.

W schronisku od kilku lat działa pracownia artystyczna , w której mieszkanki i dzieci mają warsztaty  plastyczne na których się uczą malowania , naklejania, wyrobów z masy solnej ,odlewów z gipsu, malowania na szkle, wycinania elementów z różnych materiałów, szydełkowania, wyrobów z materiałów sztucznych, malowania farbami. Mieszkanki podzielone na grupy 2x w tygodniu mają po południu czas , aby rozwijać swoje zdolności lub je odkrywać co miało miejsce w wielu przypadkach. Wielokrotnie były zaskoczone swoimi zdolnościami, nigdy nie miały możliwości popracować z tymi materiałami. Mieszkanki  w ramach tych zajęć wycinają ozdobnie koperty, które potem są wykorzystywane do wysyłania życzeń , podziękowań dla darczyńców , dzieci malują wyroby z masy solnej , często wspólnie projektują kartki okolicznościowe naklejając drobne elementy. Gotowe prace są wykorzystywane jako upominki, dziękując darczyńcom za różnego rodzaju pomoc dla schroniska.

Zajęcia takie dają ogromne poczucie wspólnoty, mieszkanki się    wyciszają, czują się potrzebne, terapeutyczny wpływ takich zajęć jest znaczący. Istotą tych działań jest przede wszystkim odbudowa godności człowieka poprzez doświadczanie miłości i wspólnoty.

Zajęcia te są prowadzone przez psychologów pracujących kolejno w naszym schronisku również w ramach tzw. terapii zajęciowej.

Kategorie kobiet zgłaszające się do schroniska:

  • bezdomne samotne kobiety w wieku od 19 – 85 lat są często przywożone przez Straż Miejską, Policję , Pogotowie Ratunkowe. 3/4 zgłaszających się kobiet to osoby cierpiące na dysfunkcje psychiczne, zaburzenia osobowości, posiadający znaczny lub umiarkowany stopień niepełnosprawności – często do ustalenia w trakcie pobytu w schronisku, uzależnione od alkoholu, brudne zawszawione, bez dokumentów, ubezpieczenia chore somatycznie, wymagające często hospitalizacji czy leczenia ambulatoryjnego. Udzielenie pomocy tym kobietom to największy problem. Do schroniska zgłaszają się często młode dziewczyny, które doświadczyły przemocy seksualnej w rodzinie, które ukończyły szkołę specjalną i mają dziecko lub dzieci, nie znajdują żadnej pomocy w rodzinie ze względu na ciasnotę mieszkaniową i ubóstwo rodziców. Dziewczyny te wykazują dużą niezaradność życiową, są często bez środków do życia, ze względu na złe predyspozycje psychiczne nie rokujące poprawy, nie mogą znaleźć pracy, uzyskują odmowną decyzję o orzeczeniu grupy inwalidzkiej.Duży problem stanowią osoby starsze przywożone do schroniska z demencją starczą, bez dokumentów , bez tożsamości , bez środków do życia, często wymagające całodobowej opieki / moczą się w łóżku, mylą pokoje w nocy, zapominają o spożywaniu pokarmów  etc../
  • matki ciężarne samotne i z dziećmi to grupa kobiet , która nie znalazła miejsca w innych ośrodkach, przychodzą z rodzin w których alkohol zaburzył podstawowe funkcje rodziny , wywołał biedę i agresję.
  • matki z dziećmi w wieku od urodzenia do 18 roku życia to grupa kobiet w przedziale wiekowym od 19-45 lat, przyjęte do schroniska z powodu przemocy w rodzinie, alkoholizmu męża , członków rodziny, niezaradności życiowej- długotrwała bieda, byłe wychowanki domów dziecka, kobiety bez środków do życia które mają problemy z napisaniem pism do sądu w sprawie rozwodu i alimentów, oczekujące tych spraw czy eksmisje męża. Przychodzą młode matki zwolnione z pracy, z wieloletnim bezrobociem, z wielodzietnością- często pod opieką kuratora


Przyczyny bezdomności mieszkanek należy traktować wielowymiarowo, gdyż powodem przybycia do schroniska nigdy nie jest jedna konkretna przyczyna czy też skutek, ale powody zawsze są sprzężone. Przeważnie przyszłe mieszkanki zdają się na bieg wydarzeń, jakie narzucają im aktualne okoliczności. Po dłuższym czasie stają się niezdolnymi i nieskłonnymi do kierowania swoim losem.
Trafiają do schroniska wewnętrznie wypalone, zniechęcone, obojętne, bez samoakceptacji , bez poczucia własnej wartości. Prawie każda osoba przychodząca do schroniska wymaga doraźnej pomocy finansowej.

„ Im kto więcej opuszczony, z tym większą miłością służyć mu trzeba, bo samego Pana Jezusa w osobie tego ubogiego ratujemy”.
Św. Brat Albert

Jest to ważny dzień w ich życiu, bardzo osobisty i ogromnie emocjonalnie przeżywany. Niektóre dzieci w wieku szkolnym nie były ochrzszczone, nie przystępowały do Komunii Św., z bardzo różnych przyczyn ,przeważnie z biedy, braku przywiązania do Kościoła lub miały przeszkodę  kanoniczną .

W schronisku drobne rzeczy/ kosmetyki, bibeloty, zwykłą biżuterię / z darów gromadzi się w magazynie, by potem, każda z mieszkanek otrzymała z tych rzeczy prezent i potrzebne praktyczne rzeczy / np. . szampon, mydełko, nowy ręcznik, bieliznę osobistą, kawę, cukier, słodycze /na świetlicy organizowany jest poczęstunek - kawa + ciastko dla wszystkich mieszkanek. Jest to miły, wzruszający czas. Panie wyraźnie oczekują tych dni, często je podpytujemy co chciałyby dostać. Często słyszymy, że jest to pierwszy podarek od 15,10 12, lat, bo nikt nie interesował się ich świętem. Jest to ważny element , który pozwala utrzymywać wspaniałe więzi międzyludzkie.

Opr. Łucja Dobrowolska



Komentarze




Społeczność

Newsletter

Reklama

 
W tej witrynie stosujemy pliki cookies. Standardowe ustawienia przeglądarki internetowej zezwalają na zapisywanie ich na urządzeniu końcowym Użytkownika. Kontynuowanie przeglądania serwisu bez zmiany ustawień traktujemy jako zgodę na użycie plików cookies. Więcej w Polityce Cookies. Ukryj komunikat