Pisać zaczęła jako dziecko, zarabiała nawet na tych swoich wierszykach. W czasie pracy na kolei, w czasie, gdy brała udział w Tajnych Kompletach, również pisywała. Po zakończeniu wojny została studentką polonistyki, a później socjologii. Niestety, nie udało jej się zdobyć dyplomu, przeważyły względy finansowe.
W roku 1996 Wisława Szymborska otrzymała Nagrodę Nobla, co było najważniejszym, ale na pewno nie jedynym wyróżnieniem dla talentu poetki. Jest uważana za jedną z największych poetek naszych czasów, szanowana i lubiana. Pisała niezbyt skomplikowanie czy górnolotnie, ale za to niebywale mądrze i inteligentnie. Dzięki temu doskonale trafia w gusta typowych czytelników, wszyscy mogą zrozumieć jej poezję i się z nią identyfikować. Posiadała jednak niebywale ważną cechę - potrafiła w prosty sposób pisać o sprawach ważnych, łączyć to, co istotne z tym co ludzkie, zwyczajne, życiowe. Uwielbiała ironizować, bawić się słowem, posługiwać się sprzecznościami w swoich utworach, do tego jej poezję cechowało duże poczucie humoru.
Wisława Szymborska od zawsze była związana z Krakowem, chociaż urodziła się pod Poznaniem, w obecnym Kórniku. Była kobietą niesamowicie skromną, spokojną, zrównoważoną. Nie lubiła mówić o sobie, o prywatnych sprawach swoich czy kogokolwiek innego. Uważała, że ludziom należy pokazywać twarz pogodna, uśmiechniętą, zadowoloną, a smutki zostawiać w domu, na chwile zwątpienia i samotności.
Nie lubiła mówić o poezji, uważała, że ją należy poczuć, zrozumieć, interpretować samodzielnie, myśląc przy tym, zastanawiać się nad jej sensem, głębią. Potrafiła pięknie pisać o miłości, o zwierzętach, szczególnym sentymentem darzyła małpy.
Pamiętamy ją z nieodłącznym papierosem, w którym być może nie rozstała się do samego końca. Była ceniona i przez ludzi zwyczajnych, prostych, jak również przez osoby popularne, sławne, takie, które coś w życiu osiągnęły. Zawsze była optymistycznie nastawiona do świata, doceniała jego walory. Uwielbiała Andrzeja Gołotę.
Zmarła 1 lutego 2012 roku, w wieku 89 lat. Odeszła we śnie, we własnym domu, w swoim łóżku, spokojnie. Pogrzeb był niezwykły, tak jak i życie Wisławy Szymborskiej nie było zwyczajne. Miał charakter świecki, zgodnie z życzeniem poetki. Została pochowana w rodzinnym grobowcu, w Krakowie.
Anna Grzyb
(anna.grzyb@dlalejdis.pl)
Fot. wikipedia/Chancellary of the President of Poland
Komentarze